Tema 3 Bioloxía
Composición e estrutura da membrana plasmática
A membrana plasmatica é a estrutura que recubre todas as células, formada por unha bicapa
lípidica con proteinas asociadas.
Ten como funcións:
-Actuar como receptor da información.
-Participar no transpporte de moleculas
-Participar no desprazamento e extensións da célula.
Aparte da membrana externa, as células eucariotas teñen tamen membranas internas, que rodean
aos distintos organulos, formando un sistema de endomembranas. A estructura desta membrana
interna é igual a da externa diferenciándose en grosos e poucos compoñentes.
Singer e Nicolson en 1972 propuxeron un modelo de organizacion da membrana plasmatica
chamado modelo do mosaico fluido, onde as proteinas, lipidos e hidratos de carbono se
dispoñen de forma que están estables. Este é o modelo en vigor na actualidade.
Os lípidos forman a bícapa lipídica mentres que as proteinas adoptan unha configuración
segundo a sua interaccion con lípidos, estas poden ser:
-Proteinas integrais ou transmembrana: Atravesan completamente a bicapa lipídica.
-Proteínas perifericas: son proteínas que se insiren na membrana pero que non a atravesas por
completo, como por exemplo proteínas que se unen a outras proteínas ou aos lípidos de
membrana.
Tanto lípidos como proteínas son moléculas anfípaticas con parte polar hidrófila como parte
apolar hidrófoba.
Nas proteínas as partes hifrofilas desta quedaran vendo para o exterior ou o interior celular
mentres que a sua parte hidrófoba quedará interaccionando cos lípidos.
Os hidratos de carbono situanse na parte externa da membrana formando o glicocalix, que é
unha capa que conten hidratos de carbono asociados a proteinas(glicoproteínas) ou a lípidos
(glicolípidos)
Os lípidos de membrana podense mover en desprazamento lateral,flexión e flip-flop, as
proteinas só de rotación e difusión lateral, pero non todas estas se moven xa que estan unidas
ao citoesqueleto ou a outras proteínas.
Cada capa desta bicapa de lipidos da membrana denominase hemimembrana.
A fluidez desta membrana descubriuse marcando proteínas con fluorescencia e fusionando
células. As proteinas da membrana do núcleo non se moven porque están ancoradas ao
citoesqueleto.
A composicion lipidica da membrana pode alterar o movemento das proteinas, así a
esfingomielina, o colesterol e os glicolípidos tenden a agruparse formando balsas lípidicas. Hai
proteinas que estan sempre nestas balsas e outras que só estan temporalmente. Polo que a
distribucion de proteinas é asimetrica.
A membrana é asimentrica na súa composicion. Os glicolípidos e glicoproteinas sempre estan
na hemimembrana externa. Os fosfolípidos estan distribuidos asimetricamente nas
hemimembranas, s fodfatidilcolona e a esfingomielina soen estar na externa. Mentres que a
