TEMA 6: ORGANIZACIÓN ESTRUTURAL DO NÚCLEO
CELULAR INTERFÁSICO
6.1. CARACTERÍSTICAS XERAIS E COMPOÑENTES
O núcleo está rodeado por una membrana pregada sobre si
mesma que forma a envoltura nuclear. Nela están os poros
nucleares, que permiten a comunicación entre o núcleo e o
citoplasma. É o orgánulo director da célula, xa que dirixe as
actividades celulares, contén o material xenético e é o
lugar onde se leva a cabo a actividade xénica (transcripción
e duplicación), ademáis de ser responsable da división
celular.
Normalmente atópase nunha posición centrada. Nas células
onde hai moitas vesículas de exocitose ou endocitose, o
núcleo queda desprazado á periferia. Pode haber máis dun
núcleo por célula (sincitios: asociacións de células,
plasmodios: mitose sen citocinese).
6.2. A ENVOLTURA NUCLEAR: ESTRUTURA,
COMPOSICIÓN E DINÁMICA
A envoltura nuclear é unha estrutra porosa que circunda o
ADN e define o compartimento nuclear característico das
células eucariotas. Está formada por unha membrana
pregada sobre si mesma, na que ambas partes están ben
diferenciadas. A membrana interna contén proteínas que
actúan como sitios de unión para os cromosomas e para a
lámina nuclear. A composición da membrana externa é
semellante á da membrana do retículo endoplasmático, xa
que procede del, de ahí que presente ribosomas.
A envoltura nuclear posúe uns orificios denominados poros
nucleares que se dan onde se fusionan as dúas membranas.
Estes poros permiten a comunicación entre o núcleo e o
citoplasma. Tamén posúe a denominada lámina nuclear,
formada por proteinas estruturais denominadas laminas,
que se atopa en contacto ca membrana nuclear interna.
Confírelle estabilidade mecánica á envoltura nuclear,
ademais de interactuar ca cromatina e participar na
determinación da organización tridimensional do núcleo
interfásico.
