¡Descarga Características y funciones del núcleo celular - Prof. Noia Guldrís y más Apuntes en PDF de Óptica solo en Docsity!
Tema 6. O núcleo
1. Características xerais do núcleo interfásico :
• Ten a maior parte do material xenético (ADN) da célula.
• O número: normalmente hai un só núcleo por célula.
• O tamaño do núcleo é variable e se aumenta tamén aumenta o
volume total da célula.
• Forma: adáptase á forma da célula.
• A súa posición soe ser central.
• Nº, tamaño, forma e posición dependen do tipo celular.
2. Significado biolóxico do núcleo :
• É indispensable para a vida da célula.
• Implicado na diferenciación celular.
• Pero incluso as células diferenciadas conservan todas as secuencias
de ADN.
O ADN é igual n todas as células do mesmo individuo e a cantidade de ADN é constante para todas as células de cada especie. Agás nalgún tipo de células como:
• Células poloploides (4n)
• Células xerminais (n)
• Anomalías cromosómicas
3. Compoñentes do núcleo :
As células que se dividen seguen un ciclo celular que ten 2 períodos: interfase e división celular. O núcleo interfásico consta de: envoltura nuclear, cromatina, nucleolo e nucleoplasma. Durante a división celular pérdese esta organización:
• Cromatina empaquétase e forma os cromosomas.
• Desaparece a envoltura nuclear.
O nucleoplasma o carioplasma: Medio interno do núcleo. Líquido viscoso no que se atopan embebido a cromatina e o nucleolo.
4. Nucleoplasma : contén:
• Enzimas relacionados co metabolismo dos ácidos nucleicos.
• Cofactores.
• Moléculas precursoras.
• Produtos intermedios da glicólise.
• Ións K+^ , Na +^ , Mg+2^ e Ca +2.
5. Envoltura nuclear :
• Protexe o ADN.
• Permite separar os procesos de transición e tradución no espazo e
tempo. Estrutura: Orgánulo con dobre membrana que delimita o espazo perinuclear (espazo que queda no medio); é continuo co espazo interno do retículo. A membrana externa considérase que é unha parte especializada do retículo (pero en realidade é dobre membrana) e a interna ten características especiais e diferentes. Está perforada por poros nucleares a través dos que se produce o transporte de proteínas e ARN entre o núcleo e o citoplasma.
Está entre dúas redes de filamentos intermedios:
• A lámina nuclear asociada á cara interna.
• Outra capa menos organizada rodeando a membrana nuclear
externa.
6. Lámina nuclear :
É unha rede fibrosa que aporta soporte estrutural ao núcleo e participa na organización da envoltura nuclear e da cromatina.
Está composta de proteínas chamadas láminas ou lamininas.
As láminas interaccionan coa cromatina e con proteínas específicas da membrana nuclear interna como emerina, o receptor da laminina B (LBR) e as proteínas SUN.
As láminas ensámblanse formando filamentos intermedios formando unha malla (os filamentos intermedios típicos forman fibras).
Durante a mitose ocorre:
• A disgregación da envoltura nuclear en vesículas.
• A disociación dos poros nucleares.
• Prodúcese a despolimerización da lámina nuclear.
A desensamblaxe da lámina nuclear débese á fosforilación das láminas.
Os poros nucleares tamén se disocian en subunidades pola fosforilación dalgunhas das proteínas.
Na telofase, as láminas desfosforílanse e vólvese a formar a envoltura.
2. Receptores de importación nuclear (importinas) ou exportación
nuclear (exportinas) : proteínas citosólica ou do núcleo que recoñecen as proteínas que conteñen os sinais.
3. Fibrilas: guían o receptor cara o poro.
O transporte a través do poro nuclear está regulado polas proteínas Ran.
O enzima Ran GAP hidroliza o RAN/GTP que sae do núcleo a RAN/GDP.
O enzima Ran/GEF fai que haxa Ran/GTP no núcleo, o que determina o sentido do transporte a través do poro.
Nota: +RAN/GTP no núcleo e + Ran/GDP no citoplasma gradiente.
9. Importación de proteínas a través do poro nuclear :
1. A secuencia de localización nuclear é recoñecida pola súa importina.
2. O complexo proteína a transportar-importina únese cos filamentos
citoplasmáticos do poro.
3. Redúcese a translocacón dese complexo mediante a unión da
proteína e do poro nuclear.
4. No núcleo, a Ran/GTP únese á importina separándose a proteína
importada.
5. O complexo importina- Ran/GTP sae polo poro nuclear.
6. No citoplasma, o GTP unido a Ran é hidrolizado a GDP pola Ran/GAP.
7. Libérase a importina que pode unirse a outra proteína a transportar.
8. A Ran GDP entra no núcleo unida á súa propia importina chamada
NTF2.
9. A Ran/GDP é convertida a Ran/GTP pola Ran/GDF.
10. Exportación nuclear :
• A unión da proteína a transportar, exportina e Ran/GDP.
Sae polo poro nuclear.
• No citoplasma, a Ran GAP induce a hidrólise do GTP dando lugar a
Ran/GDP.
• Liberándose a proteína transportadora,
a Ran/GDP e a exportina.
• A exportina é transportada de novo ao núcleo unida a Ran/GDP e
NTF2.
11. Exportación dos ARNm :
• É independente de Ran.
• Un complexo exportador únese ao ARNm e transpórtao a través do
poro nuclear.
• Unha ARN helicase asociada á cara citoplásmica do poro nuclear
libera o ARNm e o complexo exportador no citoplasma. (O complexo exportador volve entrar).
• Os ARNsn (ARN pequenos nucleares) e os ARNsno (ARN pequeño
nucleares) interveñen no núcleo no procesamento do ADN.
• Para ser funcionais, teñen que estar unidos a unhas proteínas.
• Polo tanto, saen do núcleo unidos a unha exportina (Crm 1) e entran
asociados a un conxunto de proteínas máis a importina.
Este mecanismo tamén é dependente de Ran/GTP.
