Inork erabaki dezake sufritzen jarraitu behar duzun?
Imaginatu Alboko Esklerosi Amiotrofikoa (ELA) diagnostikatu dizutela,
gaur egun gaixotasun degeneratiboa eta sendaezina dena. Diagnostikoaren egunetik
hil arte norbaiten menpe egon beharko duzu edalontzi bati eustea bezain errazak
diren gauzak egiteko. Urteak daramatzazu horrela, eta orain arte imajinaezina
sufritu duzu. Ezintasuna eta sufrimendua gainditzen zaitu eta gero eta ahulago
sentitzen zara. Argi duzu sufrimendu honekin amaitu nahi duzula zugatik eta maite
duzun guztiengatik.
Benetan beharrezkoa dela uste duzu bizitzen jarraitzea sufrimendu berak ez
badizu bizitzen uzten? Sendaezina den gaixotasun baten aurrean, zer egin? Inork
erabaki dezake sufritzen jarraitu behar duzun? Hau da eutanasiak duen dilema.
Eutanasia gaixotasun terminal bat duen pertsona bat duin, berehala eta minik gabe
hiltzea eragiten duen ekintza da, pertsona horren sufrimendu fisiko eta
psikologikoa saihesteko.
Eutanasiaren aldeko argudio gehienak pazientea min eta sufrimendu
guztietatik (fisikoa zein emozionala eta morala) askatzearekin lotuta daude. Krudela
eta ankerra da norbait modu jasanezinean sufritzen ari denean hiltzea ukatzea.
Gainera, pertsonek eskubidea dute erabakitzeko noiz eta nola hil. Inork ez digu
jaiotzeko edo ez jaiotzeko aukerarik ematen, eta ziur nago gaixotasun terminal
batekin diagnostikatutako jendeari bizitzeko aukera emango baliote, horietako
askok ez luketela nahiko. Horregatik, sufrimenduz beteta bizi nahi dugun ala ez
erabakitzeko eskubidea dugu.
Badira eutanasiaren kontrako hainbat argudio ere. Haietako bat elijioarekin
du erlazioa. Eutanasia onartzean, onartzen da pertsona batzuen bizitza, beste
batzuena baino balio gutxiagoa dutela. Gizakiak baliotsuak dira Jainkoaren irudira
