Natalia Caseiro Chenlo / 1 Bach B
Historia do Mundo Contemporáneo
Tema 12: Un mundo bipolar
Este texto segundo á súa forma é informativo xa que se trata dun texto impersoal e con
linguaxe precisa, pasando á súa orixe é de fonte primaria porque producese de maneira
contemporánea e en canto ao contido estamos a falar dun texto económico ( porque se levan
a cabo axudas económicas para mellorar a situación), político (porque é un discurso) e social (
porque son axudas a sociedade). O encadre espazo temporal sitúase despois da Segunda
Guerra Mundial, cando George Marshall deu un discurso no que defendía o caos, a fame, a
pobreza e a desesperación e que tivo lugar na Universidade de Harvard o 6 de xuño de 1947. O
autor é George Marshall naceu o 31 de diciembre de 1880 en Uniontown (Pennsylvania) e morreu o
16 de octubre de 1959 na ciudad de Washington. Foi un xeneral americano, xefe de gabinete,
secretario de estado e secretario de defensa. Militar profesional, foi o xefe absoluto das
operacións norteamericanas durante a Segunda Guerra Mundial. Winston Churchill chamouno
"o verdadeiro organizador da paz".
A finalidade era recostruir Europa tras a Segunda Guerra Mundial. Os destinatarios eran todos
aqueles países de Europa destruidos a causa da guerra.
Houberon unhas reparticións en zonas de influencia, que foron establecidas nas reunións de
Yalta e Potsdam. Tras a Segunda Guerra Mundial, Europa quedou en pésimas condicións e
querían exercer a hexemonía na súa zona de dominio e facerse co control doutras zonas en
disputa. A URSS propiciou que nos países ocupados polo exército soviético, o Partido
Comunista se fixese co poder e impuxo as chamadas democracias populares. Os EUA lograron
a exclusión dos partidos comunistas dos gobernos de Europa Occidental , mentres interviña
militarmente en Grecia para frear o avance comunista apoiado pola URSS. Houbo unha ruptura
definitiva por dous feitos : O Plan Marshall e a crise alemá.
O Presidente Truman quería apoiar os gobernos que precisasen axuda para opoñérense ao
comunismo, o goberno dos EUA ofrecéronlles unha axuda económica aos países europeos,
esto foi chamado Plan Marshall, dado no ano 1947, que consistiu nuns gran créditos para
mercar produtos americanos e reconstruir os países destruídos pola guerra. E para levar a
cabo as axudas fixose a Organización Europea de Cooperación Económica (OECE). Pero a URSS
prohibiulles aos países baixo o seu control beneficiarse del. Dou a ver a súa vontade de apoiar
os movementos revolucionarios en todo o mundo e instou a creación do Kominform no ano
1947, xuntaba os partidos comunistas baixo ordes comúns. Tamén tras finalizar a guerra,
Alemaña separárase en catro zonas de ocupación: a soviética, a americana, a británica e a
francesa; Berlín, na zona soviética, tamén. A principios de 1948, Estados Unidos, Reino Unido e
Francia decidiron unir as súas áreas de ocupación e introducir unha nova moeda, o Deutsche
Mark e decidiron crear un estado federal alemán. Como represalia fixose o bloqueo terrestre
das zonas de Berlín, ocupadas polo resto de aliados, para abastecelas e garantir a chegada de
subministracións. Un ano despois os soviéticos rematan o bloqueo. Consúmase a división de
Alemaña. A URSS promoveu a creación da República Democrática de Alemaña con capital en
Berlín Oriental, mentres que o resto da cidade estaba integrada na República Federal de
Alemaña, con capital en Bonn. A partición alemá consolidou a ruptura entre os bloques,
erguendo entre eles un sólido pano de aceiro macizo. En 1961, a URSS contrue un muro que
divide a cidade de Berlín, como símbolo da Guerra Fría.
En conclusión este discurso levouse a cabo para axudar a Europa e anos despois douse a cabo
a creación de alianzas militares e seguiuse en crise durante a Guerra Fría.