Comentario galego 2, Ejercicios de Literatura inglesa

¡Descarga Comentario galego 2 y más Ejercicios en PDF de Literatura inglesa solo en Docsity!

22 de Marzo de 2018.

Ling

ua

Reúne os trazos gráfico-fónicos, morfosintácticos e léxicos presentes neste texto que o caracterizan como pertencente a algunha das tres grandes fases históricas da lingua galega:

1 ““Achilles quando lle esto oío respondeulle moi ledamente e dísolle que o tomase e fezese del quanto quisese e por ben tevese. Quando os de Mersa viron a seu señor preso logo se venceron e desanparáronno todos et nunca depois máis tornaron. Et os gregos 5 roubaron e tomaron toda súa terra, et levaron tan grande riqueza dela que nunca tan grande foi tomada em n 1 EB Dhún lugar nen feito tan gran roubo. El rei Catieutanes, que era chagado de feridas de morte, et soubo certamente que morrería ende et chamou a Talefus para ante si et contou a todas súas gentes de seu reinoffff 10 como avía toda súa terra cobrada por Ércoles, padre de Talefus, et dísolles así: —Señores, eu avía guerra con hun rei que me quería deserdar, et tiña ja toda miña onra e toda miña terra en seu poder, e v 1 EB Deome fazer ajuda Ércoles et defendeu a min e a toda miña terra e matou aquel rei. Et depois que aquesto fezo leixoume todo 15 meu reino livre et por ende teño por bem que Talefus depois de min seja rei. Et depois que esto ouvo dito diso esta razón a Talefus: —Porque eu todas estas ajudas recebí de teu padre, léixote todo meu regno e te faço del rei e señor et tu averás delo gran riqueza e onra e señorío. Et douche gracias porque vejo que 20 te pesa da miña morte. Et tu me farás suterrar onradamente en hun bõo lugar, así como convén a rei, et fazerme ás riqua sepultura e todo meu dereito e meu serviço. Desí gardarás ben túa terra et amarás bem túas gentes e sem engano et non lles faças mal e cata bem túa fazenda, de atal maneira que todos digan que de bõo--- 25 padre saíu bõo fillo. 18 21 24 Et desque esto ouvo dito logo se finou. Et Talefus soterroo o máis onradamente que podo et fézoo meter em hun moimento de mármor verde gotado de ouro et fézoo ungir de bálsamo. Et pois moi bem feito o oficio que lle avía de fazer, Talefus recebeu menág 1 EB Des de tódoslos omes do reino et... 30 recebeu tódaslas fortelezas e vilas e castelos da terra et mandoos moi bem bastecer e garnecer de quanto mester avían. Et tevo todo o reino a seu plazer como quiso e enna maneira que lle plouvo”.

[Ricardo Pichel (ed.) (2013): Historia troiana. Cap. 179 [pp. 1576-1577].

No primeiro caso, os trazos nominais contan á súa vez de numerosos exemplos. De entre todos os que existen, nomearemos e explicaremos brevemente aqueles que foron atopados no texto. Entre eles, os encontros entre artigo e preposición. É dicir, cando se realiza unha pronunciación conxunta, e consecuentemente aparecen contraídos. No texto aparecen recollidos os seguintes exemplos: tódoslos , na liña 29; tódaslas na liña 30, e enna na liña 32. A presenza de artigos demostrativos reforzados, procedentes do latín vulgar, como aqueste ou aquesa , sería outro exemplo. Na liña 14 contamos co caso de aquesto.

No segundo caso, analizando as formas verbais atopámonos cun caso neste texto que xa non se dá no galego actual: a presenza de tempos compostos: ouvo dito na liña 16 e 25 sería un exemplo.

Outros trazos que podemos mencionar respecto ó parámetro morfosintáctico é a presenza de adverbios arcaicos –o uso de ende , por exemplo, é moi frecuente neste fragmento- e a dobre negación – como na liña 6 “ nunca tan grande foi tomada em n 1 EB Dhún lugar nen feito tan gran roubo”.

En cuarto e último lugar, mencionaremos os trazos semánticos. Aquí, recolleremos un único trazo a destacar. Que é a forma aver como verbo de posesión. Podemos mencionar exemplos como na liña 10 “como avía toda súa terra” ou “eu avía guerra con hun rei” na liña 11.

A modo de conclusión, recolleremos

Este fragmento de texto, pertencente á obra medieval Historia troiana , encádrase no primeiro período da historia da lingua galega, a saber: a afirmación fronte ao latín. Dito período abrangue aproximadamente seiscentos anos de historia, entre os séculos IX e e XV.