Conceptos básicos. Tema_2 e _3

Linguaxe. Capacidade que temos as persoas de comunicarnos mediante un sistema

dobremente articulado.

Lingua histórica. Entidade abstracta que se realiza a través de variedades concretas.

Lingua funcional. É a lingua que se usa nun momento temporal concreto, nun punto

xeográfico concreto, por un grupo concreto de falantes nun contexto comunicativo concreto.

Variación. Fenómeno intrínseco ás linguas (as linguas varían en funcións de distintos

parámetros)

Variante. Cada unha das formas que alternan: desde /dende

Variedade. Cada unha das realizacións dunha lingua histórica determinada por diferentes

parámetros.

Variedade estándar. Variedade común aos falantes dunha lingua, marcada diafasicamente

como formal, que se ensina na escola e que se emprega nos medios de comunicación.

Estandarización. Proceso que levan adiante os lingüistas para codificar a variade estándar. Isto

é, establecer a ortografía, elaborar unha gramática de uso, redactar un dicionario.

Gramática descritiva. Encárgase de sinalar cales son as regras de funcionamento dunha lingua,

de describir con precisión e detalle como se utiliza unha lingua.

Gramática prescritiva ou normativa. Sinala cales son os usos correctos e cales os incorrectos.

Fonética. Estuda os sons presentes nunha lingua, como se articulan, como se perciben e as

súas características estruturais e físicas.

O son lingüístico, fono ou segmento fonético. É a unidade secuencial mínima en que se pode

dividir un enunciado.

Tracto vocálico. É o conxunto formado pola larinxe, a farinxe, a cavidade nasal e a cavidade

oral.

Trazo fónico. A característica mínima e irredutible que participa na creación dun son.

Harmonización vocálica. É a inflexión que sobre o vocalismo pretónico (de grao medio

pechado) producen os fonemas tónicos de mínima abertura // e/ou /u/ e, en menor

medida, o ditongo //. Así:

 cociña 

 costume  por 

 cerdeira  por 

Palatalización de /a/. Unha vogal tónica // produce nalgúns casos unha realización [] ou []

dunha vogal /a/ pretónica:

 camiño  ou  pora

Vista previa parcial del texto

¡Descarga Conceptos básicos de Linguística: Variación y Standardización y más Apuntes en PDF de Lengua y Literatura Gallega solo en Docsity!

Conceptos básicos. Tema_2 e _

Linguaxe. Capacidade que temos as persoas de comunicarnos mediante un sistema

dobremente articulado.

Lingua histórica. Entidade abstracta que se realiza a través de variedades concretas.

Lingua funcional. É a lingua que se usa nun momento temporal concreto, nun punto xeográfico concreto, por un grupo concreto de falantes nun contexto comunicativo concreto.

Variación. Fenómeno intrínseco ás linguas (as linguas varían en funcións de distintos parámetros)

Variante. Cada unha das formas que alternan: desde /dende

Variedade. Cada unha das realizacións dunha lingua histórica determinada por diferentes parámetros.

Variedade estándar. Variedade común aos falantes dunha lingua, marcada diafasicamente como formal, que se ensina na escola e que se emprega nos medios de comunicación.

Estandarización. Proceso que levan adiante os lingüistas para codificar a variade estándar. Isto é, establecer a ortografía, elaborar unha gramática de uso, redactar un dicionario.

Gramática descritiva. Encárgase de sinalar cales son as regras de funcionamento dunha lingua, de describir con precisión e detalle como se utiliza unha lingua.

Gramática prescritiva ou normativa. Sinala cales son os usos correctos e cales os incorrectos.

Fonética. Estuda os sons presentes nunha lingua, como se articulan, como se perciben e as súas características estruturais e físicas.

O son lingüístico, fono ou segmento fonético. É a unidade secuencial mínima en que se pode dividir un enunciado.

Tracto vocálico. É o conxunto formado pola larinxe, a farinxe, a cavidade nasal e a cavidade oral.

Trazo fónico. A característica mínima e irredutible que participa na creación dun son.

Harmonización vocálica. É a inflexión que sobre o vocalismo pretónico (de grao medio pechado) producen os fonemas tónicos de mínima abertura // e/ou /u/ e, en menor medida, o ditongo //. Así:  cociña   costume  por   cerdeira  por  Palatalización de /a/. Unha vogal tónica // produce nalgúns casos unha realización [] ou [] dunha vogal /a/ pretónica:  camiño  ou  pora

 país [ou [por [. Labialización. É o influxo que unha consoante labial (m, p, b, f) exerce sobre a vogal átona pretónica coa que está en contacto facendo que unha fonema vocálico non velar chegue a realizarse como [ou .  fermento[ou por   remedio [ou [ por [ Prótese. A aparición dun son vocálico non etimolóxico ó comezo de palabra:   por    por  Aférese. Fenómeno contrario á prótese. Consiste na eliminación da vogal inicial:  por  por Síncope. Desaparición dun son (ou grupo de sons) no interior dunha palabra:  por  por Anaptixe. Desenvolvemento dun son vocálico de apoio entre dúas consoantes:  por  por Asimilación. Un son adquire os trazos articulatorios doutro próximo:  por  por Disimilación. A acción que un son exerce, dentro dunha palabra, sobre outro que posúe os mesmos ou algúns trazos fónicos comúns:  por  por Apócope. Perda dun son ao final dunha palabra:  por  por Paragoxe. Consiste na aparición dunha vogal, xeralmente [e] ó final de palabra:  por  por Epéntese. Introdución dun son entre dúas vogais en hiato no interior da palabra ou por fonética sintáctica:  [ Elisión. Desaparición dun son vocálico en contacto con outro son vocálico: [ Contracción. Redución de sons en contacto que dan como resultado un son que reúne as características de ambos. [ Ditongación : Nalgunhas falas, a conxunción copulativa e seguida de vogal realízase como semiconsoante palatal e abre o timbre da vogal seguinte: [[

Conceptos básicos de Linguística: Variación y Standardización, Apuntes de Lengua y Literatura Gallega

Documentos relacionados

Vista previa parcial del texto

¡Descarga Conceptos básicos de Linguística: Variación y Standardización y más Apuntes en PDF de Lengua y Literatura Gallega solo en Docsity!

Conceptos básicos. Tema_2 e _

Linguaxe. Capacidade que temos as persoas de comunicarnos mediante un sistema