Cuantificación da obriga tributaria - Apuntes de Derecho Financiero y Tributario

Lección 11. Cuantificación da obriga tributaria.

Dereito Financeiro e Tributario I.

Begoña Villaverde

1. A base impoñible: métodos de determinación.

Como se calcula a débeda tributaria? Que é un tributo fixo? E un tributo

variable? A que se refire a expresión feito impoñible de expresión cuantitativa? E feito

impoñible de expresión presuntiva? Que é unha base impoñible monetaria ou non

monetaria? E unha base impoñible agregada ou desagregada? Que son os métodos de

determinación da base impoñible? Cales son e cando se utiliza cada un deles? Por que

se caracteriza a estimación directa? E a obxectiva? Cando se pode usar a estimación

indirecta? Como se calcula a base impoñible na estimación indirecta?

Á hora de determinar a cantidade a pagar, a Lei pode indicar directamente a

cantidade a pagar ou establecer un sistema de cálculo da débeda tributaria.

O art. 56 LXT establece que a cota íntegra se determinará:

a) Aplicando o tipo de gravame á base liquidable.

b) Segundo a cantidade fixa sinalada para o efecto

Así:

a) son tributos fixos aqueles nos que a Lei di directamente o que hai que pagar,

porque cando define o feito impoñible sinala a cantidade de xeito directa. Nestes

tributos non se ten demasiado en conta a capacidade económica.

b) son tributos variables aqueles nos que a Lei fixa o feito impoñible pero non

a cota a pagar, que se determina en función de dous elementos fixados pola Lei: a base

impoñible e o tipo de gravame.

O art. 49 LXT sinala que “A obriga tributaria principal e a obriga de realizar

pagamentos a conta determinaranse a partir das bases tributarias, os tipos de gravame e

os demais elementos previstos neste capítulo, segundo dispoña a lei de cada tributo”.

A LXT dá un concepto de base impoñible no artigo 50: A base impoñible é a

magnitude en diñeiro ou doutra natureza que resulta da medición ou valoración do feito

impoñible.

Na maioría dos casos, o feito impoñible fíxase en atención a unha manifestación

de riqueza que se pode realizar con distintos graos de intensidade. Por iso a lei ten que

establecer un medio para determinar a intensidade con que se realiza o feito impoñible

no caso concreto. A estas normas, que miden o feito impoñible, coñécenselles como

base impoñible. Por tanto, a base impoñible é a medición do feito impoñible.

Vista previa parcial del texto

¡Descarga Cuantificación da obriga tributaria y más Apuntes en PDF de Derecho Financiero y Tributario solo en Docsity!

Lección 11. Cuantificación da obriga tributaria. Dereito Financeiro e Tributario I. Begoña Villaverde 1. A base impoñible: métodos de determinación. Como se calcula a débeda tributaria? Que é un tributo fixo? E un tributo variable? A que se refire a expresión feito impoñible de expresión cuantitativa? E feito impoñible de expresión presuntiva? Que é unha base impoñible monetaria ou non monetaria? E unha base impoñible agregada ou desagregada? Que son os métodos de determinación da base impoñible? Cales son e cando se utiliza cada un deles? Por que se caracteriza a estimación directa? E a obxectiva? Cando se pode usar a estimación indirecta? Como se calcula a base impoñible na estimación indirecta? Á hora de determinar a cantidade a pagar, a Lei pode indicar directamente a cantidade a pagar ou establecer un sistema de cálculo da débeda tributaria. O art. 56 LXT establece que a cota íntegra se determinará: a) Aplicando o tipo de gravame á base liquidable. b) Segundo a cantidade fixa sinalada para o efecto Así: a) son tributos fixos aqueles nos que a Lei di directamente o que hai que pagar, porque cando define o feito impoñible sinala a cantidade de xeito directa. Nestes tributos non se ten demasiado en conta a capacidade económica. b) son tributos variables aqueles nos que a Lei fixa o feito impoñible pero non a cota a pagar, que se determina en función de dous elementos fixados pola Lei: a base impoñible e o tipo de gravame. O art. 49 LXT sinala que “A obriga tributaria principal e a obriga de realizar pagamentos a conta determinaranse a partir das bases tributarias, os tipos de gravame e os demais elementos previstos neste capítulo, segundo dispoña a lei de cada tributo”. A LXT dá un concepto de base impoñible no artigo 50: A base impoñible é a magnitude en diñeiro ou doutra natureza que resulta da medición ou valoración do feito impoñible. Na maioría dos casos, o feito impoñible fíxase en atención a unha manifestación de riqueza que se pode realizar con distintos graos de intensidade. Por iso a lei ten que establecer un medio para determinar a intensidade con que se realiza o feito impoñible no caso concreto. A estas normas, que miden o feito impoñible, coñécenselles como base impoñible. Por tanto, a base impoñible é a medición do feito impoñible.

As normas que regulan a base impoñible deben considerar o tipo de feito impoñible: a) Feito impoñible de expresión cuantitativa: supostos nos que a lei contempla un feito impoñible que en si mesmo é susceptible de medición directa (renda). Nalgúns casos é directa, porque vén expresado en diñeiro, pero noutros necesitase realizar unha expresión monetaria dese feito, co que se engade unha certa flexibilidade en función dos criterios que se adopten. b) Feito impoñible de expresión presuntiva: non expresan unha capacidade económica real se non presunta, ou a base impoñible atende a elementos presuntos. Modalidades de base impoñible: -monetarias, expresadas en diñeiro; ou non monetarias (denominadas parámetros) expresadas en magnitudes distintas ao diñeiro. -agregadas ou unitarias, que son aquelas nas que se aplica un único tipo de gravame a toda a base impoñible; e desagregadas, que son aquelas ás que as distintas partes da base impoñible se aplican tipos distintos. Réximes de determinación da base impoñible. Aínda nos feitos de expresión cuantitativa o normal é atender a datos certos. A Lei, ás veces, permite que non se teña en conta esa realidade do feito impoñible. O cálculo realizase a través dos métodos de determinación da base impoñible: os recollidos no art. 50.2 LXT: -estimación directa: a base impoñible determínase atendendo a toda a realidade do feito impoñible. É o método máis acorde coa realidade e a capacidade económica real. Para que sexa operativo é necesario que se proben de modo claro os datos que forman o feito impoñible (art. 51 LXT). No IRPF regúlase unha modalidade simplificada. É o método que se aplica con carácter xeral (art. 50.3 LXT) -estimación obxectiva. A modalidade que se aplica hoxe é a determinación por signos, índices ou módulos. Non se respecta a realidade do feito impoñible, polo que é un método voluntario para o obrigado tributario (art 50.3). Como contrapartida, redúcense considerablemente as obrigas contables do suxeito pasivo. Sinálese no art. 52 LXT. Na práctica atopamos importantes exemplos no IRPF e no IVE. -estimación indirecta: ten carácter subsidiario (art. 50.4) e aplícase nos supostos previstos no art. 53 LXT, aqueles casos nos que non se pode fixar a base impoñible por estimación directa por falta de probas. Son os seguintes:

a) fixando unha cantidade a pagar por cada unidade ou conxunto de unidades da base impoñible. Son tipos de gravame específicos. b) dividindo a base impoñible en graos ou escaleiras, atendendo a unha magnitude non monetaria, establecendo unha cantidade a pagar por cada grao ou escaleira. Son tipos de gravame graduais. -monetaria: tamén pode optar por: a) usar a técnica dos tipos de gravame graduais b) identificar o tipo de gravame cunha porcentaxe da base impoñible, chamadas alícuotas. Poden ser de tres tipos: a. Regresivas: o tipo de gravame diminúe na mesma medida na que aumenta a base sobre a que se aplica. Non é admisible. b. Proporcionais: o tipo de gravame mantense fixo, aínda que a base impoñible aumente ou diminúa. c. Progresivas: o tipo de gravame aumenta na mesma medida na que aumenta a base sobre a que se aplican. Estas divídense en: -continúas: a base impoñible divídese en tramos ou escaleiras aos que se adxudica un tipo de gravame. Cando se vai aplicar esa escala a unha base impoñible concreta, debe buscarse a escaleira que lle corresponde á base; o tipo correspondente a esa escaleira é o que se aplica a toda a base impoñible que se está gravando. -por escaleiras: a base impoñible tamén se divide en tramos ou escaleiras, aos que lles corresponde un tipo de gravame. Debe buscarse o tramo ó que pertence a base que se quere gravar. Non se aplica o tipo dese tramo a toda a base, senón que a cada escaleira se lle aplica o seu tipo correspondente: achándose a subcota que corresponde a cada tramo ou escaleira da base e sendo a cota final a suma de subcotas. Denominase tarifa ao conxunto de tipos de gravame aplicables ás distintas unidades ou tramos de base ( art 55.2 LXT). Erro de salto: prodúcese cando a un incremento de base lle corresponde un incremento desproporcionado de cota; ten lugar nas alícuotas continuas. O art. 56. LXT obriga á Administración, de oficio, a reducir o exceso de cota que provoca ese erro de salto. Pódese evitar con tarifas por escaleiras.

5. Cota tributaria. Que é a cota íntegra? E a cota liquida? E a cota diferencial? A LXT no art. 56 distingue: -Cota íntegra: é o resultado de aplicar o tipo de gravame á base liquidable.

-Cota líquida: é o resultado de aplicar sobre a cota íntegra as deducións, bonificacións, adicións ou coeficientes previstos, no seu caso, na lei de cada tributo. -Cota diferencial: é o resultado de minorar a cota líquida no importe das deducións, pagos fraccionados, retencións, ingresos a conta e cotas, conforme á normativa de cada tributo.

6. Débeda tributaria. Como se define a débeda tributaria? Cales son os seus compoñentes? Cando se debe pagar xuros de mora? E recargas por declaración extemporánea? Cando se esixen recargas do período executivo? Cales son os seus tipos? Que peculiaridade presentan as sancións tributarias? De acordo co art. 58 LXT, é a cantidade final que debe pagarse en concepto de tributo. A parte máis importante da débeda tributaria será a cota tributaria, á que se poderán sumar unha serie de cantidades adicionais que dependen da cota que tamén se recollen neste art. 58 LXT: a) xuro de demora: como regra xeral esíxense sempre que teña lugar un ingreso da cota fóra de prazo, isto é, fóra do período voluntario de ingreso. Non importa que ese pago fóra de prazo sexa culposo ou non. A LXT fixa o seu importe no xuro legal do diñeiro máis o 25% ou, no seu defecto, o que estableza anualmente a Lei de Orzamentos Xerais do Estado. (art. 26 LXT) b) recargas por declaración extemporánea. Reguladas no art. 27 LXT. Son as recargas por ingreso voluntario fóra de prazo sen requirimento da Administración. c) recargas do período executivo. Abóanse or ingresar fóra de prazo, pero de forma executiva (art. 28 LXT). Son de tres tipos: -recarga executiva: 5% cando se pague a débeda antes da notificación da providencia de prema -recarga de prema reducida: 10% cando se pague a débeda voluntariamente dentro do prazo sinalado pola providencia de prema. -recarga de prema ordinaria. A súa contía é do 20%. d) recargas esixibles legalmente sobre as bases ou as cotas a favor do Tesouro ou outros entes públicos. Pódeos exixir tanto o Estado coma outro ente territorial. A recarga é un imposto caracterizado porque a súa base é a cota ou base doutro imposto. As sancións tributarias non formarán parte da débeda tributaria

Cuantificación da obriga tributaria, Apuntes de Derecho Financiero y Tributario

Documentos relacionados

Vista previa parcial del texto

¡Descarga Cuantificación da obriga tributaria y más Apuntes en PDF de Derecho Financiero y Tributario solo en Docsity!