Docsity
Docsity

Prepara tus exámenes
Prepara tus exámenes

Prepara tus exámenes y mejora tus resultados gracias a la gran cantidad de recursos disponibles en Docsity


Consigue puntos base para descargar
Consigue puntos base para descargar

Gana puntos ayudando a otros estudiantes o consíguelos activando un Plan Premium


Orientación Universidad
Orientación Universidad


derecho romano, Apuntes de Derecho Romano

Asignatura: Derecho Romano, Profesor: Ignacio Cremades Ugarte, Carrera: Derecho, Universidad: UCM

Tipo: Apuntes

2014/2015

Subido el 30/01/2015

andrea_martin_martin
andrea_martin_martin 🇪🇸

4

(44)

13 documentos

1 / 4

Toggle sidebar

Esta página no es visible en la vista previa

¡No te pierdas las partes importantes!

bg1
CLASIFICACIÓN ROMANA DE LAS ACCIONES
I. Gayo, Instituciones
II. Justiniano, Instituciones
I.
GAI INSTITVTIONVM COMMENTARIVS QUARTUS
Gayo, Instituciones de Gayo, Comentario Cuarto
1. Superest, ut de actionibus loquamur. et si quaeramus, quot genera actionum sint, uerius uidetur duo
esse, in rem et in personam.
1. Tratemos, por último, de las acciones. Al indagar de cuántas clases pueden ser las acciones, vemos
que pueden ser principalmente de dos clases: reales y personales…
2. In personam actio est, qua agimus, quotiens litigamus cum aliquo, qui nobis uel ex contractu uel ex
delicto obligatus est, id est, cum intendimus DARE FACERE PRAESTARE OPORTERE.
2. Una acción es personal cuando reclamamos contra el que nos está obligado a causa de un contrato o
de un delito; es decir, cuando pretendemos que DEBE DAR, HACER O PRESTAR. [cum aliquo, qui
nobis uel ex contractu uel ex delicto obligatus est, id est, cum intendimus [DARE FACERE
PRAESTARE OPORTERE]
3. In rem actio est, cum aut corporalem rem intendimus nostram esse aut ius aliquod nobis conpetere,
uelut utendi aut utendi fruendi, eundi, agendi aquamue ducendi uel altius tollendi prospiciendiue, aut
cum actio ex diuerso aduersario est negatiua.
3. Es real cuando pretendemos que un objeto corporal es de nuestra propiedad o que un derecho nos
compete, por ejemplo, el de usufructo o una servidumbre de paso, de vereda, de acueducto, de edificar
más alto o de vistas; también cuando nuestro adversario, por su lado, entabla la acción negatoria para
impugnar tal presunto derecho.
4. Sic itaque discretis actionibus certum est non posse nos rem nostram ab alio ita petere: SI PARET
EVM DARE OPORTERE; nec enim quod nostrum est, nobis dari potest, cum scilicet id dari nobis
intellegatur, quod ita datur, ut nostrum fiat; nec res, quae nostra iam est, nostra amplius fieri potest.
plane odio furum, quo magis pluribus actionibus teneantur, receptum est, ut extra poenam dupli aut
quadrupli rei recipiendae nomine fures etiam hac actione teneantur: SI PARET EOS DARE
OPORTERE, quamuis sit etiam aduersus eos haec actio, qua rem nostram esse petimus.
4. Distinguidas así las dos clases de acciones, es evidente que no podemos pedir una cosa de nuestra
propiedad, pretendiendo SI RESULTA QUE EL DEMANDADO DEBE DAR, [SI PARET EVM
DARE OPORTERE] pues no se nos puede dar lo que es nuestro, ya que se entiende por dar [DARE] lo
que se da de forma que se haga de la propiedad del que recibe, y lo que ya es nuestro no se puede hacer
más nuestro. Es verdad, de todos modos, que se ha admitido, sin duda por combatir mejor a los ladrones
y proporcionar así más acciones contra ellos que al lado de las acciones penales al duplo o al cuádruplo
está una acción para recobrar lo robado, en la que se pretende: SI RESULTA QUE EL LADRON
DEBE DAR [SI PARET EOS DARE OPORTERE], siendo así que el propietario dispone también de la
acción reivindicatoria por la que pedimos lo que es nuestro [qua rem nostram esse pet i mus.]
5. Appellantur autem in rem quidem actiones uindicationes, in personam uero actiones, quibus dari
fieriue oportere intendimus, condictiones.
5. Estas acciones reales se llaman vindicaciones; las personalcs por las que pretendemos que se debe
dar o hacer, «condicciones».
6. Agimus autem interdum, ut rem tantum consequamur, interdum ut poenam tantum, alias ut rem et
poenam.
6. Las acciones sirven unas veces para conseguir tan sólo un objeto; otras, tan sólo una pena; otras, un
objeto y una pena conjuntamente.
7. Rem tantum persequimur uelut actionibus, quibus ex contractu agimus.
pf3
pf4

Vista previa parcial del texto

¡Descarga derecho romano y más Apuntes en PDF de Derecho Romano solo en Docsity!

CLASIFICACIÓN ROMANA DE LAS ACCIONES

I. Gayo, Instituciones II. Justiniano, Instituciones

I.

GAI INSTITVTIONVM COMMENTARIVS QUARTUS

Gayo, Instituciones de Gayo, Comentario Cuarto

  1. Superest, ut de actionibus loquamur. et si quaeramus, quot genera actionum sint, uerius uidetur duo esse, in rem et in personam.
  2. Tratemos, por último, de las acciones. Al indagar de cuántas clases pueden ser las acciones, vemos que pueden ser principalmente de dos clases: reales y personales…
  3. In personam actio est, qua agimus, quotiens litigamus cum aliquo, qui nobis uel ex contractu uel ex delicto obligatus est, id est, cum intendimus DARE FACERE PRAESTARE OPORTERE.
  4. Una acción es personal cuando reclamamos contra el que nos está obligado a causa de un contrato o de un delito; es decir, cuando pretendemos que DEBE DAR, HACER O PRESTAR. [cum aliquo, qui nobis uel ex contractu uel ex delicto obligatus est, id est, cum intendimus [DARE FACERE PRAESTARE OPORTERE]
  5. In rem actio est, cum aut corporalem rem intendimus nostram esse aut ius aliquod nobis conpetere, uelut utendi aut utendi fruendi, eundi, agendi aquamue ducendi uel altius tollendi prospiciendiue, aut cum actio ex diuerso aduersario est negatiua.
  6. Es real cuando pretendemos que un objeto corporal es de nuestra propiedad o que un derecho nos compete, por ejemplo, el de usufructo o una servidumbre de paso, de vereda, de acueducto, de edificar más alto o de vistas; también cuando nuestro adversario, por su lado, entabla la acción negatoria para impugnar tal presunto derecho.
  7. Sic itaque discretis actionibus certum est non posse nos rem nostram ab alio ita petere: SI PARET EVM DARE OPORTERE; nec enim quod nostrum est, nobis dari potest, cum scilicet id dari nobis intellegatur, quod ita datur, ut nostrum fiat; nec res, quae nostra iam est, nostra amplius fieri potest. plane odio furum, quo magis pluribus actionibus teneantur, receptum est, ut extra poenam dupli aut quadrupli rei recipiendae nomine fures etiam hac actione teneantur: SI PARET EOS DARE OPORTERE, quamuis sit etiam aduersus eos haec actio, qua rem nostram esse petimus.
  8. Distinguidas así las dos clases de acciones, es evidente que no podemos pedir una cosa de nuestra propiedad, pretendiendo SI RESULTA QUE EL DEMANDADO DEBE DAR, [SI PARET EVM DARE OPORTERE] pues no se nos puede dar lo que es nuestro, ya que se entiende por dar [DARE] lo que se da de forma que se haga de la propiedad del que recibe, y lo que ya es nuestro no se puede hacer más nuestro. Es verdad, de todos modos, que se ha admitido, sin duda por combatir mejor a los ladrones y proporcionar así más acciones contra ellos que al lado de las acciones penales al duplo o al cuádruplo está una acción para recobrar lo robado, en la que se pretende: SI RESULTA QUE EL LADRON DEBE DAR [SI PARET EOS DARE OPORTERE], siendo así que el propietario dispone también de la acción reivindicatoria por la que pedimos lo que es nuestro [qua rem nostram esse pet i mus.]
  9. Appellantur autem in rem quidem actiones uindicationes, in personam uero actiones, quibus dari fieriue oportere intendimus, condictiones.
  10. Estas acciones reales se llaman vindicaciones; las personalcs por las que pretendemos que se debe dar o hacer, «condicciones».
  11. Agimus autem interdum, ut rem tantum consequamur, interdum ut poenam tantum, alias ut rem et poenam.
  12. Las acciones sirven unas veces para conseguir tan sólo un objeto; otras, tan sólo una pena; otras, un objeto y una pena conjuntamente.
  13. Rem tantum persequimur uelut actionibus, quibus ex contractu agimus.
  1. Persiguen solamente un objeto, por ejemplo, las acciones que nacen de un contrato.

  2. Poenam tantum persequimur uelut actione furti et iniuriarum et secundum quorundam opinionem actione ui bonorum raptorum; nam ipsius rei et uindicatio et condictio nobis conpetit.

  3. Meramente una pena, por ejemplo, la acción de hurto o de injurias [actio furti, actio iniuriarum] y, según cierta opinión, la de las cosas arrebatadas violentamente [actio vi bonorum raptorum]; la reivindicatoria y la «condicción» [vindicatio, condictio], en cambio, persiguen el objeto nada más.

  4. Rem uero et poenam persequimur uelut ex his causis, ex quibus aduersus infitiantem in duplum agimus; quod accidit per actionem iudicati, depensi, damni iniuriae legis Aquiliae, aut legatorum nomine, quae per damnationem certa relicta sunt.

  5. Persiguen el objeto y la pena conjuntamente, por ejemplo, aquellas acciones que crecen al doble contra el que se resiste obstinadamente, como acontece con la acción ejecutiva [actio iudicati], en la del fiador por lo que ha pagado[actio depensi], en la de daño injusto de la ley Aquilia [actio legis Aquiliae] o en la de legados damnatorios.

  6. Quaedam praeterea sunt actiones, quae ad legis actionem exprimuntur, quaedam sua ui ac potestate constant. quod ut manifestum fiat, opus est, ut prius de legis actionibus loquamur.

  7. Hay además unas acciones que imitan a las acciones de la ley [quae ad legis actionem exprimuntur]; otras, en cambio, que tienen valor por sí mismas [sua vi ac potestate]. Para aclarar esto es menester tratar previamente de las acciones de la ley.

IMPERATORIS IVSTINIANI INSTITVTIONVM LIBER QVARTVS

Libro cuarto de las Instituciones del Emperador Justiniano

TIT. VI

Título 6

DE ACTIONIBUS

De las acciones.

Superest, ut de actionibus loquamur. actio autem nihil aliud est quam ius persequendi iudicio quod sibi debetur.

Nos queda tratar de las acciones. La acción no es otra cosa que el derecho de reclamar judicialmente lo que se nos debe.

  1. Omnium actionum, quibus inter aliquos apud iudices arbitrosve de qua re quaeritur, summa divisio in duo genera deducitur: aut enim in rem sunt aut in personam. namque agit unusquisque aut cum eo qui ei obligatus est vel ex contractu vel ex maleficio, quo casu proditae actiones in personam sunt, per quas intendit adversarium ei dare facere oportere, et aliis quibusdam modis: aut cum eo agit qui nullo iure ei obligatus est, movet tamen alicui de aliqua re controversiam. quo casu proditae actiones in rem sunt. veluti si rem corporalem possideat quis, quam Titius suam esse affirmet, et possessor dominum se esse dicat: nam si Titius suam esse intendat, in rem actio est.
  2. La principal clasificación de las acciones empleadas por los litigantes en sus actuaciones ante los jueces o árbitros, es en dos grandes grupos: acciones reales y personales. Pues o bien se actúa contra