¡Descarga lectura 4 gramática textual y más Apuntes en PDF de Lengua y Literatura Gallega solo en Docsity!
Tipoloxías textuais
Os textos poden ser :
Descritivos :os textos descritivos informan sobre estados.
Os textos descritivos teñen as seguintes características lingüísticas:
Abondan adxectivos e substantivos. A frase nominal desempeña un poder fundamental. Aparecen moitas frases nominais. Abondan os verbos estativos. Teñen moita importancia os adverbios de lugar.
Narrativos : os textos narrativos informan sobre acción e feitos reais ou ficticios que ocorren nun espazo en nun tempo determinado.
Os textos narrativos teñen as seguintes características:
O tempo ten moita importancia. Son frecuentes os adverbios de tempo e os conectares que marcan algún tipo de relación causal. Empréganse verbos de acción.
Instrutivos: os textos instrutivos teñen como finalidade dirixir, ordenar e aconsellar.
Os textos instrutivos teñen as seguintes características:
Son frecuentes os verbos de acción. Abondan os adverbios de tempo Predomina o presente e o futura. Son moi común as construción impersoais
Expositivos: os textos expositivos informan sobre unha idea ou un concepto.
Os textos expositivos teñen as seguintes características:
Son frecuentes as oracións de predicado non verbal. É frecuente o uso de presente como forma non marcada non fai referencia o momento concreto senón que é un presente atemporal. É común que o léxico este condicionado polo tema Abondan os enunciados longos ( subordinación).
Argumentativos: os textos argumentativos expoñen opinións para convencer ou persuadir dalgunha cousa ao receptor do texto.
Os textos argumentativos teñen as seguintes características.
Caracterízanse por ter sintaxe complexa. Abondan os conectares que marcan relacións causais, consecutivas Predomina o presente con carácter atemporal e bótase man de moitos recursos retóricos para facer referencia ao destinatario ou para conseguir persuadir ao receptor dos textos da idea que se defende.
Exemplo de texto narrativo:
Hai moitos anos, nunha aldea á beira do río, vivía un home que se chamaba Mabale. Tiña unha filla moi fermosa, e non quería que ningún mozo se lle achegase.
Naquel tempo, as mozas non podían escoller con quen casaban. Se viña un mozo que quería a unha moza por muller, tiña que pedirlla ó seu pai, e era o pai quen daba ou negaba o permiso.
Mabale foi á casa e quixo colle-las liñas de fume, pero escapábanlle polo aire, así que volveu e explicoulle ó forasteiro o que lle pasara, e entón o forasteiro respondeu:
—Pois se non me traes unhas liñas de fume, non che podo levar un cesto con auga.
E Mabale tivo que darlle a razón e o permiso para casar coa súa filla. Porque non podemos pedirlle a ninguén que faga unha cousa imposible.
