presentazione su Marziale, Slide di Latino

Scarica presentazione su Marziale e più Slide in PDF di Latino solo su Docsity!

MARZIALE

Campione dell’epigramma

Un’esistenza inquieta

Nasce a Bilbilis tra il 38 e il 41 d.C. Si sposta a Roma dove conosce Seneca e Calpurnio Pisone Conduce una vita abbastanza modesta

Il corpus degli epigrammi

Diviso in 12 libri Preceduto da Liber Spectaculorum In totale conta 1500 epigrammi Dimensioni degli epigrammi e metri utilizzati vari, anche se è prevalente il distico elegiaco

La scelta del genere

Diffusione e successo dell’epigramma, il genere più umile, per contrapporsi al recupero dell’epica Poesia realistica Attribuita importanza al genere satirico e scommatico con il riferimento a Lucilio “Hominem pagina nostra sapit”

Stile

Modi colloquiali e lessico quotidiano Termini volgari alternati a toni sobri e di maggiore eleganza Linguaggio degli ambienti di corte

Qui legis Oedipoden caligantemque Thyesten, Colchidas et Scyllas, quid nisi monstra legis? Quid tibi raptus Hylas, quid Parthenopaeus et Attis, Quid tibi dormitor proderit Endymion? Exutusve puer pinnis labentibus? aut qui Odit amatrices Hermaphroditus aquas? Quid te vana iuvant miserae ludibria chartae? Hoc lege, quod possit dicere vita 'Meum est.' Non hic Centauros, non Gorgonas Harpyiasque Invenies: hominem pagina nostra sapit. Sed non vis, Mamurra, tuos cognoscere mores Nec te scire: legas Aetia Callimachi. 10, 4

Qui tecum cupis esse meos ubicumque libellos Et comites longae quaeris habere viae, Hos eme, quos artat brevibus membrana tabellis: Scrinia da magnis, me manus una capit. Ne tamen ignores ubi sim venalis, et erres Urbe vagus tota, me duce certus eris: Libertum docti Lucensis quaere Secundum Limina post Pacis Palladiumque forum. 1, 2

O mihi curarum pretium non vile mearum, Flacce, Antenorei spes et alumne laris, Pierios differ cantusque chorosque sororum; Aes dabit ex istis nulla puella tibi. Quid petis a Phoebo? nummos habet arca Minervae; Haec sapit, haec omnes fenerat una deos. Quid possunt hederae Bacchi dare? Pallados arbor Inclinat varias pondere nigra comas. Praeter aquas Helicon et serta lyrasque dearum Nil habet et magnum, sed perinane sophos. Quid tibi cum Cirrha? quid cum Permesside nuda? Romanum propius divitiusque forum est. Illic aera sonant: at circum pulpita nostra Et steriles cathedras basia sola crepant. 1, 76

Scribebamus epos; coepisti scribere: cessi, Aemula ne starent carmina nostra tuis. Transtulit ad tragicos se nostra Thalia coturnos: Aptasti longum tu quoque syrma tibi. Fila lyrae movi Calabris exculta Camenis: Plectra rapis nobis, ambitiose, nova. Audemus saturas: Lucilius esse laboras. Ludo levis elegos: tu quoque ludis idem. Quid minus esse potest? epigrammata fingere coepi: Hinc etiam petitur iam mea palma tibi. Elige, quid nolis - quis enim pudor, omnia velle? - Et si quid non vis, Tucca, relinque mihi. 12, 94

Praedia solus habes et solus, Candide, nummos, Aurea solus habes, murrina solus habes, Massica solus habes et Opimi Caecuba solus, Et cor solus habes, solus et ingenium. Omnia solus habes - hoc me puta velle negare! - Uxorem sed habes, Candide, cum populo. 3, 26

Hanc tibi, Fronto pater, genetrix Flaccilla, puellam Oscula commendo deliciasque meas, Parvola ne nigras horrescat Erotion umbras Oraque Tartarei prodigiosa canis. Inpletura fuit sextae modo frigora brumae, Vixisset totidem ni minus illa dies. Inter tam veteres ludat lasciva patronos Et nomen blaeso garriat ore meum. Mollia non rigidus caespes tegat ossa, nec illi, Terra, gravis fueris: non fuit illa tibi. 5, 34

Flentibus Heliadum ramis dum vipera repit, Fluxit in obstantem sucina gutta feram: Quae dum miratur pingui se rore teneri, Concreto riguit vincta repente gelu. Ne tibi regali placeas, Cleopatra, sepulchro, Vipera si tumulo nobiliore iacet. 4, 59