Preuzmite Целни места на врзување и дејство на лековите i više Slajdovi u PDF od Farmacija samo na Docsity!
3. Целни места на
врзување и дејство
на лековите
Фармацевтска Хемија 1 Учебна 2019/2020 година Проф. Емилија Јаневиќ
Содржина
**1. Структура на клетки
- Клеточна мембрана
- Целни места на дејство на лековите
- Сили за меѓумолекуларно врзување** 4.1 Електростатски или јонски врски 4.2 Водородни врски 4.3 Van der Waals-ови интеракции 4.4 Интеракции со дипол-дипол 4.5 Интеракции со јон-дипол 4.6 Индуцирана интеракција со дипол
1. Структура
на клетка
**- Човечките, животинските и растителните клетки се еукариотски клетки
- Јадрото содржи генетски материјал (план) за живот (ДНК)
- Содржината на течности во клетката е позната како цитоплазма
- Структурите во клетката се познати како органели
- Митохондриите се извор на производство на енергија
- Рибозомите се клеточни протеини „фабрики“
- Грубиот ендоплазматски ретикулум е место за синтеза на протеини**
Клеточна
мембрана
Надворешност Висока концентрација на протеини Висока концентрација на Внатрешност Фосфолипиден двослој
Клеточна
мембрана
хидрофобни опашки група на поларнa главa
2. Клеточна
мембрана
Клеточната мембрана е составена од фосфолипиден двослој Хидрофобните опашки комуницираат едни со други со Ван дер Валс-сови интеракции и се скриени од водните медиуми Поларните главни групи комуницираат со вода на внатрешната и надворешната површина на мембраната Клеточната мембрана обезбедува хидрофобна бариера околу клетката,спречувајќи поминување на вода и поларни молекули Протеините се вградени во клеточната мембрана (јонски канали, рецептори, ензими и транспортни протеини)
3. Целни
места на
дејство на
лековите
**- Целите на лековите се големи молекули - макромолекули
- Лековите обично се многу помали од нивните цели.
- Лековите комуницираат со нивните цели преку врзување за врзивните на места
- Поврзувачките места се обично хидрофобни вдлабнатини или отвори на површината на макромолекулите
- Интеракциите за врзување обично вклучуваа меѓумолекуларни врски
- Повеќето лекови се во рамнотежа врзани и неврзани со нивната цел
- Функционалните групи на лекот се вклучени врзувачки интеракции и се нарекуваат врзувачки групи** - Специфични региони на местото за врзување кои се вклучени во врзувачки интеракции се нарекуваат врзувачки региони
3. Целни
места на
дејство на
лековите
Место на врзување Не врзан лек Врзан лек индуциранo вклопување лек лек Врзувачки региони Врзувачки групи Интер молекуларни мостови макромолекуларна цел макромолекуларна цел лек Врзувачко место
4. Сили за меѓумолекуларно врзување 4.1. Електростатски или јонски врски
- Најсилни од меѓумолекуларните врски (20- 40 kJ mol-1)
- Зафаќа место помеѓу групи на спротивен полнеж
- Јачината на јонската интеракција е обратно пропорционална со растојанието помеѓу двете наелектризирани групи
- Посилни интеракции се случуваат во хидрофобни средини
- Јачината на интеракција се намалува поспоро со растојанието отколку со другите форми на меѓу-молекуларни интеракции
- Јонските врски се најважните почетни интеракции бидејќи лекот влегува на местото за врзување лек (^) лек цел цел
4. Меѓумолекуларни сили за врзување 4.1. Електростатски или јонски врски
- Различни по сила
- послаби од електростатската интеракција, но посилна од интеракциите на Ван дер Валс
- Водородна врска се наоѓа помеѓу водород со недостаток на електрони и хетероатом богат со електрони (N или O)
- Електронскиот недостаток на водород обично е прикачен на хетероатом (О или Н)
- Недостатокот на електрони кај водородот се нарекува донор на водородна врска
- Хетероатомот богат со електрони се нарекува акцептор на водородна врска лек лек цел цел
4. Меѓумолекуларни сили за врзување 4.2. Водородни врски
Примери на силни акцептори на водородни врски
карбоксилни јони, фосфатни јони, терцијарни амини
- Примери на умерени акцептори на водородни врски карбоксилни јони, амиден кислород, кетони, естри, етри, алкохоли
Примери на слаби акцептори на водородни врски
сулфур, флуор, хлор, ароматски јадра, амиден азот, ароматски амини
Пример за добри донатори на водородни врски
амински јони (HNR3+)
**4. Меѓумолекуларни сили за врзување
Ван дер Валс - ови интеракции**
- Многу слаби интеракции (2- 4 kJ mol-1)
- Се случуваат најчесто помеѓу хидрофобните региони на лекот и целта
- Преодните области со висока и ниска густина на електрони п редизвикуваат привремени диполни молекули
- Интеракциите се намалуваат брзо со растојанието
- Лекот мора да биде близу до регионот за врзување за да се с лучат интеракции
- Севкупниот допринос на Ван дер Валс-овите интеракци може да биде клучен за врзувањето на лековите за целните молекули Хидрофобни региони Минлив дипол на лекот Ван дер Валс-ови интеракци Лек Врзивно место
**4. Меѓумолекуларни сили за врзување
Дипол – дипол интеракции Диполен момент Локализиран диполен момент Врзивно место** (^) Врзивно место
Меѓумолекулар
ни сили за
врзување
Дипол – дипол интеракции
- Се случуваат кога полнежот на една молекула се во интеракција со диполниот момент на друга
- Посилна од дипол-дипол интеракцијата
- Јачината на интеракција се намалува поспороп со растојанието отколку кај дипол-дипол интеракцијата Врзивно место Врзивно место