¡Descarga 3. Prosa medieval y más Apuntes en PDF de Lengua y Literatura Gallega solo en Docsity!
Literatura galega medieval I 2009/ 1
1. Reflexións sobre as circunstancias de creación e o corpus que integra a nosa prosa galega medieval. Diferentes visións 1.1. Delimitación do corpus No que se refire ao corpus de textos da prosa galega medieval, atopamos dúas posturas entre os diferentes estudosos:
- Consideración dos textos producidos en Galiza e en Portugal.
- Consideración só dos textos producidos en Galiza , xa que o achegamento á a)^ prosa debe facerse desde parámetros diferentes dos da lírica: Lingua : o galego non é a lingua usada para a prosa e toda a Península, xa que en Castela usábase o castelán. b) Estética : a lírica seguía estritos parámetros estéticos e ideolóxicos en c)^ territoriosCronoloxía^ moi: a lírica cultívase ata^ diferentes , mentres que a prosa non. 1350 , mentres que na prosa atopamos obras ata 1468 ( Crónica de Santa María de Iria ) e ademais non hai unha continuidade cronolóxica (non existía unha escola, coma na lírica). Imos seguir a segunda postura, de xeito que nos atoparemos cun corpus de textos bastante reducido , non só por renunciar aos textos portugueses, senón tamén por: a) Perda de documentos por diferentes motivos (guerras, etc.). b) Proximidade lingüística necesidade de escribir prosa en galego. co castelán e o portugués , que puido inhibir a 1.2. Carácter dos textos
- A maioría dos textos son traducións , algo moi común na Europa da época (en especial no que se refire a textos de ficción).
- Tamén atopamos textos históricos orixinais , vinculados a interese político e que axudan a crear a conciencia de pertenza a unha comunidade nun momento nacionalidades. no que se estaban iniciando os procesos de construción das 1.3. Centros de produción
- Cortes rexias : Galiza ten en poucos momentos unha corte rexia residente, polo que a produción de prosa en galego na corte é escasa.
- Igrexa : usaba fundamentalmente o latín , polo que tampouco amparou a produción de prosa en galego.
- Cortes nobiliarias , que amosan o interese da sociedade galega por manterse ao día nos diferentes ámbitos do coñecemento (historia, ciencia, narrativa, etc.).
Literatura galega medieval I 2009/ 2
2. A produción prosística 1.1. Os textos de carácter xurídico 1.1.1. Tradución do Código de las siete partidas
- Cronoloxía : o orixinal foi escrito entre 1256 e 1265 , pero tarda moito en entrar en vigor.
- Contido : é o código xurídico medieval máis importante , no que Afonso X asume o dereito romano , desprazando o xermánico (vixente ata entón).
- Estrutura : está dividido en 7 partes , as partes en títulos e estes en leis.
- Traducións : a) b) 6 versións galegas2 traducións problemáticas. en canto á lingua, unha con trazos leoneses e outra con trazos portugueses. 1.1.2. Tradución do Fuero real de Castilla
- Cronoloxía : o orixinal foi escrito entre fins do s. XIII e comezos do XIV.
- Traducións : a) Tradución galega : 1 folio. b) Tradución portuguesa completa do s. XIII. 1.1.3. Tradución de Flores de derecho
- Cronoloxía : o orixinal foi escrito entre fins do s. XIII e comezos do XIV.
- Contido : compendio de dereito procesual realizado por Jacobo Ruiz ( Jacobo de las leyes ).
- Traducións : a) Tradución galega : 2 folios consecutivos en pergamiño. b) Tradución portuguesa do s. XIII. 1.1.4. Tradución do Fuero Juzgo
- Contido : compilación xurídica desde os reis godos.
- Traducións dubida no que se refire á: 6 folios de pergamiño lingua por mor da mestura de trazos galegos e descubertos por López Ferreiro , quen casteláns. 1.1.5. Tradución do Ordenamento de Alcalá de 1348
- Cronoloxía : o orixinal foi escrito entre mediados do s. XIV e o XV.
- Contido : compendio xurídico da época de Afonso XI.
Ao lado desta prosa xurídica existía tamén unha prosa documental ou tabeliónica (testamentos, cesións de terras, etc.) á que non lle podemos outorgar carácter literario.
Literatura galega medieval I 2009/ 4
Libro I (1ª idade): creación Paraíso terreal, creación da muller, sucesores de Adán e Noé, aparición dos diferentes oficios... Libros II – III (2ª idade): diluvio , arca de Noé, descendentes de Noé, partes nas que se divide o mundo, linguas de Europa, reis do mundo... Libros IV – VII (3ª idade): Abraham e Sara , reis de Exipto , destrución de Sodoma e Gomorra , reis de Grecia... f) Edición : foi editada por Ramón Méndez López co apoio económico da Universidade de Oviedo. 1.2.2. Crónica Geral e Crónica de Castilla > Crónica Geral Galega
- Texto orixinal : non é unha tradución universal, senón que comprende a historia peninsular desde Ramiro I (rei de Asturias e León) a Sancho IV (que se levantara en armas contra o seu pai, Afonso X), aínda que xa se nome ao rei Fernando IV.
- Tradución galega : a) Manuscritos : Biblioteca Nacional de Madrid É o manuscrito máis amplo. : Data de fins do s. XIII ou comezos do XIV (reinado de Fernando IV, 1295 - 1312). (^) Consta de tres Tradución da partes Crónica General :. 2 folios cunha versión do Liber regnum , en letra diferente. Tradución da Crónica de Castilla. Tradución da Crónica particular de San Fernando , que atinxe ao reinado de Fernando III, o Santo. (^) Transcendencia É moi antigo .: É a base doutras crónicas:
- Crónica Geral de 1344 , de D. Pedro de Barcelos.
- Crónica de 1404. Biblioteca da Universidade de Salamanca : Data do s. XV. Contido: só ten a tradución da Crónica General. Ramón Lorenzo puido existir unha copia intermedia. considera que é unha copia do anterior ou ben que Existen moitas coincidencias entre os dous manuscritos, pero tamén diferenzas no referente á corrección de erratas e á actualización da lingua. b) Proceso de tradución (manuscrito da Biblioteca Nacional de Madrid): A primeira parte en traducirse foi a Crónica de Castela : FolioPeríodo histórico:s: 91 – 221. 1037 (Fernando I) – 1230 (Afonso IX). Inclusión duns apuntamentos sobre o reinado de Fernando III e nos que xa se menciona a Fernando IV , que son riscados e engadidos á
Literatura galega medieval I 2009/ 5
Crónica particular de San Fernando (colocándose, polo tanto, ao Tradución do^ final da tradución). Liber regnum : Folios: 89 (verso) – 90 (vers). Letra diferente. Contido: reis godos , invasión árabe , restos da monarquía visigoda. Mestura de elementos reais e fantásticos. Tradución da Folios: 1 – Crónica de General 88. : Contido : cronoloxicamente contén os primeiros acontecementos ( 842
- 1037 ), pero é a última parte en traducirse. Falta a primeira parte da tradución (22 folios iniciais), que contería as historia dos reis godos e a reconquista ata o reinado de Ramiro I (842). c) Edición un glosario (1977, 1975). crítica de Ramón Lorenzo en dous volumes, que inclúen o texto e 1.2.3. Crónica de 1404
- Características xerais : a) É unha compilación histórica. b) Está escrita orixinariamente en galego , non é unha tradución.
- Manuscritos : a) Manuscrito da Biblioteca Menéndez Pelayo de Santander: Data dosSoporte: pergamiñoinicios do s.. XV. Folios : 162 a dúas columnas. Estado de conservación: faltan bastantes fragmentos. Contido : desde a historia de Fernán González de Castela (creador do Reino de Castela) ata a conquista de Valencia polo Cid. b) Manuscrito co Mosteiro do Escorial : Data de mediados do s. XV. Soporte: papel. Folios É unha: (^231) tradución a dúas columnas. ao castelán moi descoidada (lagoas, erros de interpretación do orixinal, galeguismos). Contido : desde o principio do mundo ata a historia do Cid. c) Manuscrito Vindel : Data da 2ª ½ do s. XV e foi descuberto a comezos do s. XX por Vindel. Na actualidade atópase na Hispanish Society of America en Nova York. Soporte: papel. FoliosContido : (^363) : é unha. copia completa da Crónica Geral en letra cursiva, traducida ao castelán ata o folio 58 recto (con moitos galeguismos) e copiada en galego a partir de aí.
Literatura galega medieval I 2009/ 7
1.2.4. Crónica de Santa María de Iria
Características xerais : é unha crónica da sé de Iria, que sería trasladada a Santiago trala descuberta dos restos do Apóstolo.
Data historia literaria : 1468. É un texto importante a nivel xa que pecha o ciclo da prosa medieval lingüístico , e tamén simbólico na. O autor sinala que a escribiu entre abril de 1467 e marzo de 1468 e, ademais, inclúe feitos que datan de marzo de 1468 (morte de Álvaro Paes de Soutomaior)
Éxito : segundo Souto Cabo o manuscrito conservado en Compostela é o orixinal autógrafo , sen alteracións e existen numerosas copias dos séculos XVI e XVII. Isto débese ao interese da igrexa compostelá por conservar os documentos históricos que probasen os impostos que se lle debían pagar despois da Batalla de Clavijo , na que o Apóstolo axudaría aos cristiáns a vencer os musulmáns, librándoos así do imposto das 100 doncelas. Este voto ten vixencia ata 1812, aínda que sería relativamente reinstaurado por Franco.
Soporte : 14 folios en papel.
(^) a) Manuscritos Biblioteca Nacional d : e Madrid : 30 folios que datan do s. XVI. b) Biblioteca Universitaria de Salamanca : está integrado nun códice misceláneo máis amplo que data do s. XVII. c) Biblioteca Apostólica Vaticana : 18 folios do s. XVII no que se suprimen as propiamente dita chega só ata o s. XII) e sinálase que o seu interpolacións de datos históricos contemporáneos ao autor (a historia autor é Johan Rodríguez de Padrón , quen a compoñería en 1444. d) Manuscritos perdidos : López Ferreiro sinala a existencia de 8 copias , as 3 anteriores e 5 máis houbo unha tradución ao castelán que non se conservan. Ademais, parece que tamén non conservada.
Edicións : a) López Pensamiento Gallego Ferreiro , (^1888). : 1ª edición completa, publicada na revista El b) Jesús Carro García , 1951 : editada como anexo dos Cuadernos de estudios gallegos , pero que non achega nada novo respecto da de López Ferreiro. c) David Mackenzie , 1975 : elabora unha tese que non chega a publicar na que se defendía a autoría de Johan Rodríguez de Padrón. d) José Antonio Souto Cabo , 2001.
Autor : a raíz do manuscrito da Biblioteca Apostólica Vaticana pensouse que o autor practicamente todos os investigadores sinalan a podería ser Johan Rodríguez de Padrón Rui Vasques , pero (^) nacomo autor da actualidade obra, quen en marzo de 1468 era clérigo en Santa Baia de Chacín.
(^) a) Fontes Chronicon iriense : : Datada arredor de 1090. Usada de forma íntegra na Crónica de Santa María de Iria. Contido de San Pedro de Mezonzo : obra en latín na que se tratan as. orixes da diocese ata o bispado
Literatura galega medieval I 2009/ 8
b) Historia Compostellana : Contido É a base da: obra en Crónica de Santa María de Iria latín na que se relatan os feitos do arcebispo ata 1105/1108, aínda que Xelmírez. esta obra comprende ata 1140 (morte de Xelmírez). c) Liber Sancti Iacobi. d) Concordia de Antealtares.
- Contido : a) É a historia da diocese de Iria – Santiago desde o seu nacemento ata a súa b) etapa de esplendor (Contén interpolaciónsXelmírez de acontecementos do s.). XV (1459 – 1468): Loita entre o arcebispo e a nobreza entre 1459 – 1461. Estancia en prisión de Alonso de Fonseca en Noia, condenado por Bernaldo Eanes de Moscoso en 1465. CercoRevolución da Catedral irmandiña en (^1466) e. morte de en Tui de Álvaro Paes de Soutomaior, en marzo de 1468. c) Para algúns dos feitos que narra é a única fonte.
- Funcionalidade : xustificar os privilexios de Compostela , de aí que se centre nos seguintes feitos: c) Descubrimento da tumba do Apóstolo. d) Obtención do arcebispado. e) Voto por mor da Batalla de Clavijo.
- Estrutura : conservamos todo o texto completo , xa que o inicio e o final son delimitadores do mesmo. Cómpre sinalar que o autor denominou a obra Flos Sanctorum , pero hoxe é coñecida como Crónica de Santa María de Iria. 1.3. Os textos didáticos 1.3.1. Tratado de albeitaría
- Características xerais : a) É un tratado de veterinaria centrado nos cabalos. b) É unha Jordan Rubio de Calabria tradución dun orixinal latino, ou Jordanus Ruffus De medicaminibus equorum (mariscal de Federico II de de Sicilia) que, segundo C. Michaëlis debe datar de 1248/1250. Non sabemos se é unha tradución directa ou indirecta.
- Manuscrito : a) Dátase en 1420 , xa que está inserido nun libro de actas dun notario de Baiona, o tratado está ao final. Álvaro Eans da Seira. Estas actas están datadas entre 1409 e 1420 e b) Sabemos que en 1801 pertencía ao boticario Xosé Vicente Fontela , pero na actualidade está perdido. c) É unha copia bastante descoidada.
- Edicións : a) 1938/1939 : edición de Juan Domínguez Fontela (descendente de Xosé Vicente Fontela) publicada no Boletín de la comisión de monumentos de Orense.
Literatura galega medieval I 2009/ 10
c) Letra francesa do s. XIV coidada e en tinta vermella.
- Promotor : Fernán Pérez de Andrade o Bo encárgalla ao seu capelán, Fernán Martis, pero parece que houbo outra man que debeu intervir na obra.
- (^) a) Edicións 1900 : Andrés Martínez Salazar : , con prólogo de Manuel González. b) 1975 : edición crítica de K. Parker que recibiu críticas desfavorables de c) Ramón Lorenzo. 1985 : edición de Ramón Lorenzo. 1.4.1.2. Historia troiana
- Lingua : é unha obra bilingüe: a) Castelán : 140 folios. b) Galego que se trate d: 80 folios un texto máis longo con letra máis pequena e menor interelineado, o que fai (que completa a parte en castelán).
- (^) a) Manuscrito Biblioteca Menéndez Pelayo : de Santander. b) 220 folios conservados, pero debía ter m á is de 350. c) Combina pergamiño e papel. d) Letra gótica do s. XIV, coas capitais destacadas e miniaturas.
- Edicións : 1975 , edición de K. Parker. Dos textos gregos aos textos galegos
- Versións gregas : a) Versión homérica. b) Versións senón que intervén a anti-homéricas vontade dos homes nas que o destino non está nas mans dos deuses,. Só se conservan completas en traducións ao latín: Diferenzas : Dictys cretense : PerspectivaAutor do s. IVgrega.. Historia desde o rapto de Helena ata a morte de Ulises a mans do seu fillo Telégamo (fillo de Ulises e Circe). Relato extenso e literariamente moi coidado , que chega a nós a través fragmentos). de traducións latinas (do texto grego só se conservan Dares frixio : Perspectiva troiana Autor do s. VI. Texto de batallas e treguas parándose só en relatos coma a morte de máis curto e menos coidado (lingua, presentación continúa Héctor, etc.) Semellanzas : Busca da achegando descricións físicas dos heroes, etc. verosimilitude , presentándose como testemuñas da historia,
Literatura galega medieval I 2009/ 11
Preferencia polas tradicións anti-homéricas , nas que os deuses non tiñan tanto poder sobre a acción, senón que interviñ homes. a a vontade dos
- Versións latinas.
- Versións europeas medievais : realizadas sobre as versións anti- homéricas gregas: a) (^) Textos Benoît de Sainte : - Maure escribe o Roman de Troie : Novela en verso do s. XII que é a base dos relatos medievais sobre esta mat Contido eria.: comprende ata a conquista de Troia. Fontes : Dares : fonte principal , que non cobre todo o contido da obra, polo que algúns autores estableceron a hipótese de que a obra que conservamos de Dares pode ser só un resumo dun texto máis extenso. Dictys : 6000 últimos versos. Achegas propias do autor, que fan da obra unha recreación persoal moito máis atractiva cá súa fonte principal (Dares). No s. Versión galega XIII prosifícase do Roman de Troie a historia anterior, tamén na Península Ibérica:, perdida. Versión de Afonso XI : tradución para o castelán a partir da versión galega anterior, por orde de Afonso XI. (^) Crónica troiana Versión de Afonso XI , que ten como fonte:. Texto perdido. Historia troiana , que ten como fonte: Versión de Afonso XI. Crónica Geral. a) Características : Contido : nas obras galegas transmítese a historia completa da guerra de Troia. Cómpre lembrar que asedio do décimo ano da guerra, cando Aquiles é despoxado de Briseida Homero só se centraba nuns días do por Agamenón. Con todo, Homero demostra coñecer toda a historia mediante alusións. Anacronismos Os deuses non participan na en todos os niveis: acción , pero si a maxia. Armas e combates. Eloxios fúnebres. Descrición de cidades. Costumes. Amor cortés Mestura da relixión cristiá. e a pagá. Presenza da muller maior ca nos textos clásicos, nos que se limitaba practicamente ás deusas.
Literatura galega medieval I 2009/ 13
relixiosa) e a descrición minuciosa da cidade de Compostela e a súa b) Legenda aurea^ Catedral..
- Estrutura e contido :
- a) Narración deAutoría: atribuída ao 4 milagres do apóstolo Papa Calixto II : , quen lle concedera o caracter de arcebispado á igrexa compostelá. b) Fonte descoñecida (non figuran no Liber Sancti Iacobi ).
- Vida e paixón de Santiago Alfeu ou Santiago o Menor: a) Non se identifica co Apóstolo compostelán (Santiago Cebedeo ou Santiago o Maior) b) Fontes : Legenda aurea. Etimoloxías de Isidoro de Sevilla.
- Destrución de Xerusalén polo emperador Tito : a) Contido que comeza a materia de Bretaña (Xosé de Arimatea).: entronca co ciclo artúrico , xa que é con este acontecemento co b) Fontes : Legenda aurea.
- Vida e morte de Pilatos : a) b) Contido Fontes : : tamén está relacionada co Legenda aurea. ciclo artúrico.
- Translación da cabeza de Santiago Alfeo a Compostela : a) Fonte : Tumbillo de Concordias (probable).
- (^) a) Pseudo Contido - Turpín : conta as fazañas de (22 folios): Carlomagno na Península Ibérica en auxilio dos cristián na loita contra os mouros, e a morte de Roldán en Roncesvalles, unha historia épica atribuída a Turpín (arcebismo de Reims) que non é máis ca un personaxe literario da Chanson de b)^ RolandFonte :^3 Libro V^ (poema épico máis antigo de Europa). do Códice Calixtino. c) Amosa o coñecemento e a aceptación das narracións épicas por parte da igrexa compostelá.
- Descrición da Catedral de Santiago : versión da última parte do Libro V do Códice Calixtino.
- Reanúdase a relación de milagres de Santiago , tomando como fonte
- neste caso o Outros relatos^ Libro II :^ do^ Liber Sancti Iacobi. a) Epifanía , que ten como fontes: Evanxeo de San Mateo. Salmos de David. b) Asunción^ Historia escolástica , que non ten como fonte o^ de^ Pedro Coméstor Liber Sancti Iacobi. c) Milagres.
(^3) O manuscrito de Oxford é o máis antigo conservado, data 1170.
Literatura galega medieval I 2009/ 14
d) Asunción , última parte probablemente baseada na haxiografía mozárabe.
- Capítulo perdido sobre a paixón e translación dos restos de Santiago Cebedeo de Palestina a Compostela, probablemente unha versión do Libro III do Liber Sancti Iacobi.
- Finalidade propagandística. 1.4.3. A Materia de Bretaña (ciclo artúrico) É unha materia da que conservamos moi poucos textos na prosa galega medieval, pero cunha grande importancia por diferentes motivos:
- É unha materia que nace nos séculos VEn portugués consérvase case completa a-VI e Posvulgata sigue viva (^) (dúas das tres partes, eaínda na actualidade. mostras da terceira), copias tardías que puideron partir de textos galegos (aínda que probablemente non fose así).
- Na episodios área galega da Crónica de 1404 só contamos cos. fragmentos do Libro de Tristán e algúns 1.4.3.1. Evolución da materia de Bretaña na Idade Media A materia de Bretaña pode partir dun feito histórico real , xa que puido existir Arturo como caudillo romano ou como caudillo celta romanizado , quizais a fins do s. V ou comezos do A primeira mención VI. a esta temática é do s. VIII , no X a lenda estaría xa configurada e nos séculos XI e XII sería xa moito máis complexa : 1.4.3.1.1. Século XII (romances en verso)
- Guillermo de Malmesbury : historiador de comezos do s. XII que critica a materia de Bretaña por considerala unha lenda, non acontecementos históricos.
- Catedral de Módena (consagrada en 1106): conta cun relevo no que se representa o rapto de Xenebra.
- Herman de Laon que se producira en: en 1146 narra unha 1113. Estes cóengos ven o expedición duns trono cóengos do rei a Inglaterra Artur e comproban a existencia da chamada esperanza bretona , é dicir, a esperanza no regreso do rei Artur.
- G. de Monmouth , historiador galés autor de: a) Historia Regum Britanniae , na que se admite como certa a historia do rei Artur xa que permitía opoñer o invasores normandos. Foi traducida pasado glorioso a moitas linguas. das illas á influencia dos b) Vita Merlini : vida de Merlín en verso.
Literatura galega medieval I 2009/ 16
1.4.3.1.1. Século XIII (prosificacións)
xeral e outro sobre a historia de Tristán:^ Conservamos dous ciclos narrativos en francés sobre a lenda artúrica en b) Cronoloxía : 1ª ½ do s. XIII. c) (^) Causas da prosificación Busca dunha reprodución máis: directa. Busca da unificación de toda a materia de Bretaña, nun momento no que xa existían versións diversas.
- Ciclo da Vulgata ou Pseudo-Map (1215-1230): a) Estrutura que sigue unha secuencia cronolóxica , aínda que as dúas primeiras partes dos antecedentes): son as últimas en redactarse (gusto polo coñecemento
- Estoire del Saint Graal : Xosé de Arimatea e o seu fillo. Historia do rei Alain , o primeiro rei pescador, que deposita o Graal no castelo de Corbenic castelo. e despois pérdese a memoria de onde estaba ese
- Estoire de Merlin : Intervención (Utherpandragon) estaba namorado dunha de Merlín no nacemento (^) decondesa Artur casada e Merlín: o rei Uther fai que Uther adquira a aparencia física do marido da condesa, de xeito que mantén relacións con ela e despois nacería Artur. Historia da espada na rocha. Vitorias militares de Artur cando arrinca a espada, xa que nun principio só é aceptado polos nobres máis novos.Construción da Mesa Redonda , na que tamén intervén Merlín. Estes acontecementos complétanse na Suite de Merlin , un prolongamento que enlaza esta parte coa terceira. Nel contéñense: Casamento Amores de Merlín de Artur e Bibiana e Xenebra..
- Lancelot propre ou Lancelot en prose : Novela moi Contido : histor extensa ia de, que supón a metade da Lancerote , cabaleiro valente Vulgata pero. moralmente débil , xa que se namora de Xenebra , a esposa de Artur (que era o seu mellor amigo).
- Queste del Saint Graal : relátase a busca do Graal, que é atopado por Galahad (fillo de Lanzarote e Helena de Carbonek), un cabaleiro que supón a antítese do seu pai e que morre despois de contemplar o Graal.
- Mort Artur : A relación entre Xenebra e Lanzarote provoca unha guerra entre Artur trono ao seu fillo Mordr e Lanzarote e, mentres esta se desenvolve, Artur confíalle oed. Mordred revélase contra o seu pai e enfróntanse na Batalla de Salisbury , na que se feren de morte mutuamente. Porén, Artur é transportado pola fada Morgana nunha barca en cara ao occidente
Literatura galega medieval I 2009/ 17
(á illa de Avalon, segundo algunhas versións), o que dá pé á esperanza bretona. b) Versións : Textos en castelán e catalán. No segundo occidente peninsular Sharrer é probable que a non conservamos versión castelá ningún texto. Aínda que de Lanzarote partise dunha versión galega perdida.
- Ciclo da Pos-Vulgada ou Pseudo-Boron (1230-1240). a) Características : É moito máis Anónimo. breve. Finalidade : Darlle homexeneidade á materia de Bretaña. Centrarse no Graal e en Artur. b) Contido :
- Estoire del Saint Graal : Contido : versión diferente da da Vulgata , máis breve. (^) Versións Portugu : és : texto completo: José de Arimateia. Castelán : fragmentos.
- Suite de Merlin : ContidoVersións : versión diferente da da: Vulgata. Portugués : fragmentos do s. XIV. Castelán : El baladro del sabio Merlín. Francés : dous manuscritos.
- Queste del Saint Graal e Contido : nova versión que compendia as dúas últimas partes da Mort Artur : Vulgata. Versións : PortuguésCastelán : : Demanda del Santo Graal Demanda do Santo Graal (incompleta).. c) Importancia das versións portuguesas : A ás versións portuguesas, xa que se perderon os orixinais franceses. primeira e a terceira parte consérvanse fundamentalmente grazas Segundo Ivo Castro debeuse realizar unha única tradución completa do ciclo e o seu autor sería Frei Joam Vivas (citado no texto) e a partir desta tradución realizaríanse as castelás. Esta tradución dataría de candoAínda que na maioría dos casos só conservamos^ Afonso III^ o Boloñés regresa a Portugal. copias tardías , os arcaísmos permítennos deducir que están realizadas a partir de textos medievais: José de ArimateDemanda do Santo Graalia : 1543/1544.: s. XV Suite de Merlin : s. XIV.
Literatura galega medieval I 2009/ 19
Tristán é ferido nun combate e pide a axuda de Isolda a Loira , que era entendida nas artes da medicina. Isolda debía chegar nun barco que traería unha vela branca se ela viña a bordo, e negra se non aceptara vir. Isolda a das Brancas Mans por celos míntelle a Tristán e dille que o barco no que tiña que chegar Isolda a Loira traía unha vela negra, e entón Tristán morre de amor. Cando Isolda a Loira ve a Tristán morto ela tamén morre de amor. 1.4.3.2. Fragmento do Libro de tristán
A materia de Tristán na Península Ibérica : a) Manuscritos en catalán , aragonés e castelán. b) Edicións castelás do s. XVI.
A versión galega do Libro de tristán : a) Datación : é a versión máis antiga da Península Ibérica. b) c) ConservacióContido : distínguense n : 2 folios de pergamiño tres pasaxes desaparecidos na actualidade. independentes. Segundo os investigadores deben faltar uns dous folios entre elas: Pasaxe 1 : escena na que aparecen catro personaxes. Unha delas é unha raíña está ben., da que non se di o nome, que recibe a nova de que o seu amado Pasaxe 2 : Lanzarote observa a un cabaleiro que defende o paso dunha ponte , pero non se enfronta a el porque o pai do cabaleiro é un amigo ao que lle prometera que nunca se enfrontaría co seu fillo. Pasaxe 3 : Lanzarote chega a un castelo no que loita contra numerosos d) Edicións^ cabaleiros : , aos que vence. Manuel Serrano y Sanz (1928): é o descubridor do manuscrito e edítao coma un Libro de Lanzarote , xa que interpreta que a raíña do primeiro fragme X. L. Pensado nto é Xenebra. (1262): realiza unha edición crítica (que inclúe tamén unha versión paleográfica) e identifica a raíña do primeiro fragamento como Isolda , polo que atribúe o manuscrito a un Libro de Tristán. Ademais, identifica outro dos personaxes do primeiro fragmento como Brangen ou Brangain, unha das damas de compañía de Isolda. Pilar Lorenzo e X. A. Souto Libro de Merlín portugués. (2001): edición do Libro de Tristán e o
