Bilinguismo e diglosia, Diapositivas de Lengua y Literatura

¡Descarga Bilinguismo e diglosia y más Diapositivas en PDF de Lengua y Literatura solo en Docsity!

Bilingüismo e diglosia. Definición,

causas e consecuencias.

O idioma é un instrumento ao servizo

da comunidade que o utiliza; sempre

en evolución, os idiomas escritos

evolucionan máis lentamente que

aqueles que son só orais.

División territorial

División funcional

División social

pode estar repartidas de moi diversas maneiras:

O bilingüismo, ou coexistencia de dúas ou máis linguas, considerado individualmente é un elemento enriquecedor, mais dentro dunha colectividade ou nación é adoito xerme de conflitos e tensións, o que coñecemos

como conflito lingüístico , que

cómpre superar.

individual social territorial

bilingüism

o

activo pasivo simétrico asimétrico instrumental

Bilingüismo activo : O individuo entende e fala dúas linguas.

Bilingüismo pasivo: O individuo entende e utiliza unha das dúas linguas e a outra o entende pero non o utiliza.

Bilingüismo simétrico: O individuo coñece as dúas linguas igual.

Bilingüismo asimétrico: O individuo coñece mellor unha lingua que a outra.

Bilingüismo instrumental: O individuo estuda unha lingua por necesidade, por razóns prácticas.

Bilingüismo integrador: O individuo estuda unha segunda lingua co desexo de converterse en membro da comunidade que a fala.

Nun determinado grupo social de calquera tipo úsanse dúas linguas.

Prodúcese cando se divide un territorio en dúas partes e en cada unha utilízase unha lingua diferente.

O individuo pode tomar actitudes tales como as de:

● aceptar que as dúas linguas teñen funcións sociais distintas.

● intentar identificarse co grupo lingüístico preponderante e tratar de asumir esa lingua preponderante coma se fose a súa primeira lingua.

● manterse fiel á súa primeira lingua

Do punto de vista individual o bilingüismo é a capacidade que posúe un individuo para comunicarse coa mesma facilidade en dúas linguas. O problema xorde ao determinar o grao de dominio de ambas as dúas linguas atendendo tanto ao código oral coma escrito.

Do punto de vista social falamos de bilingüismo

cando no seo dunha comunidade se empregan

dúas linguas diferentes como medio de

comunicación, sendo condición indispensábel que

unha parte importante dos individuos desa

sociedade sexan bilingües.

Se isto non se cumpre, estamos ante un fenómeno de colingüismo.

Tanto uns coma outros desenvolven a súa vida social nun dos sistemas sociais, con locais onde se atopan falantes dunha ou outra lingua, asociacións profesionais ou recreativas distintas, servizos públicos separados ou con ventás distintas segundo a lingua... e o que é máis significativo, con dous sistemas escolares distintos onde non ten éxito a promoción do idioma alleo.

Denominamos así o feito de que no interior dunha sociedade dúas linguas cumpran funcións diferentes, sendo empregadas en situacións e contextos distintos.

lingua A ou dominante é a que se emprega nas situacións máis formais

lingua B ou dominada só se emprega, habitualmente, en situación coloquiais

En Galiza , a distribución social do galego

e o castelán non é homoxénea nin

uniforme.

O castelán preséntase como a lingua prestixiosa, a da cidade e das clases dominantes, dos usos formais e do futuro, do progreso

o galego chega a identificarse co mundo rural ou mariñeiro, os espazos non urbanos, os usos non formais e a tradición, o pasado...