Individuo vs Comunidade
Unha simple cuestión de óptica. Así se explica esa delgada
liña que separa ao héroe do vilán, ao san do demente, ao
fiel do transgresor… A tenacidade e confianza dun individuo
só atopa os límites en sí mismo. Un exercicio de fe nos
valores e crenzas propias que pode chegar a poñer en
xaque a toda unha comunidade. Esa é unha das moitas
lecturas e moralexas que se extraen da película “Local
Hero” e da que quería facer especial fincapé.
Antes de nada desexaría realizar unha puntualización ao
respecto deste tema. Os límites márcaos o propio
individuo, eso sí, sempre e cando non se invada nin se
elimine a liberdade dos demais. A pesares deste pequeno
hándicap o suxeito conta cun amplo marxe de manobra
para facer a guerra pola súa conta, desafiando incluso a
toda unha comunidade.
Moitas das celebridades (e non tan celebridades) que
escribiron a súa páxina na historia con letras douradas,
comezaron deste xeito. Foron tildados de tolos e o seu
pequeno mundo acabou rendido aos seus pés, abraiado
ante a potencia do seu descubrimento ou innovación.
E esta conxuntura non só é propia dun certo tipo de
comunidades, senón que esos “héroes” tan pronto
aparecen no ámbito científico ou político, coma no relixioso
ou deportivo. Vexamos algúns exemplos. Poucos
aventuraban o éxito do señor Christiaan Neething Barnard
porén el confiou nas súas posibilidades e demostroulle ao
mundo que era posible realizar un transplante de corazón.
Así mesmo, Alexander Graham Bell fixo que a voz humana
se puidese transmitir en tempo real a través dun aparato
telefónico. Sen dúbida algunha, moitos o tomaron por tolo.
Él sabía o que facía.
De tódolos xeitos non é preciso cambiar o mundo para
deixar a nosa pegada e mellorar o que nos rodea. Así se
xustifican os casos de Juan Bosco ou María Mazzarello,
