TEMA 5. AS CANLES DA INFORMACIÓN E A EDICIÓN
•Definición de canle: forma de relación entre a fonte e o
xornalista. Cada fonte ten a súa canle. Unha noticia con 3 fontes
vai ter 3 canles, unha para cada fonte.
A. Canles de acceso
•De rutina (90%):
Son actos intencionadamente programados para ser noticia. O
sentido dos feitos é ser noticia. Estas canles son coñecidas
como (comprobar ) eventos. Habitualmente, coinciden o
promotor (fonte) do acontecemento co seu executor (actor). O
prototipo máis habitual é a conferencia de prensa. Dentro dos
canais de rutina é posible diferenciar 3 vías:
•Habitual: a fonte ou o protagonista do acontecemento se
adapta ás rutinas e necesidades produtivas dos medios
de comunicación, é dicir, manda aos medios toda a
información necesaria e adaptada para que sexa noticia
(ex.: rodas de prensa, fanse para saír en prensa).
•Disruptivo: fontes que habitualmente non teñen acceso á
axenda mediática e, para conseguir presenza nos medios,
deben romper a rutina do sistema produtivo. O disruptivo
non está acostumado a saír nos medios (ex.: peche de
filoloxía como chamamento á folga, é algo excepcional/
manifestación mulleres espidas contra o aborto,
activistas).
•Directo: informacións que descubre o xornalista. Implica
que o xornalista chama á fonte de forma rutinaria. O
xornalista chama todos os días á fonte e consegue
información (ex.: o xornalista chama todos os días a
emerxencias, policía, bombeiros... chama todos os días a
1ª hora para controlar que non haxa nada extraño).
•De accidente:
Cando o acontecemento sucede diante de nós, información de
primeira man. O promotor e o protagonista non teñen que ser
os mesmos. Non son intencionados e os que os promoven como
acontecemento público son distintos a aqueles cuxa actividade
dá orixe ao acontecemento. Non son contribucións planificadas
para unha estrutura social intencionadamente desenvolta.¡,
senón que fomentan revelacións que de outro modo son
deliberadamente ocultadas por aqueles con recursos para crear
