
































Studirajte zahvaljujući brojnim resursima koji su dostupni na Docsity-u
Zaradite bodove pomažući drugim studentima ili ih kupite uz Premium plan
Pripremite ispite
Studirajte zahvaljujući brojnim resursima koji su dostupni na Docsity-u
Nabavite poene za preuzimanje
Zaradite bodove pomažući drugim studentima ili ih kupite uz Premium plan
Istorija na umetnos arhitektura vo renesansata
Tipologija: Slajdovi
1 / 40
Ova stranica nije vidljiva u pregledu
Ne propustite važne delove!

































Ренесанса е културно движење кое го опфаќа пеиодот од 14до 17 век, започнуваќи во Фиренца во доцниот среден век а подоцно распостранувајќи се низ цела Европа. Ренесансата се повзува со оживувањетона развојот на линеарната перспектива во сликањето и постепена распостранета образовна реформа.Поади оваа пеобазба се смета како мост помеѓу средниот и новиот век.Ренесансата е позната по развојот и придонесите на учените луѓе.
Ренесансниот стил го става акцентот на симетаријата, пропорцијата, геометријата и егуларностана деловите како што се покажани во архитектурата на античкото време,особено во старата римска архитектуа од која останале многу примери.Уредените аранжмани на столбовите, пиластрите и надвратниците, како и употребата на полукружни сводови, хемисвеични клупови, вдлабнатини и мали храмови ги замениле ги замениле посложените попорционални системи и неправилнипрофили на средновековни градби.
Карактеристики на Ренесансната архитектура Очигледните главни одлики на класичната римска архитектура биле освоени од страна на ренесансните архитекти.Сепак со текот на времето се промениле формите и намените на зградите, исто така како што се сменила и структурата на градовите. Меѓу најстарите градби на преродениот класицизам биле цкви, такви што Римјаните немале изградено. Ниту пак постоеле модели за типот на живеалишта во големи гадови.
Во римската подреденост на столбовите се употребени тосканскиот, дорскиот јонскиот коринскиот и композитниот тип. Лаковите се полукружни или сегментални најчесто се користеле во аркади подджани на столбови и столбовисо капители. Сводовите немат ребра тие се полукружни или сегментални, заразлика од готските сводови кои најчесто се правоаголни. Куполата била доста застапена со многу голема структурна карактеристика видилива само од надворешноста и како седство за покривање помали простори видливи само во внатрешноста.
Покривите се опремени со рамни или вдлабнати плафони. Не се отвоени како во средновековната архитектура често се обоени илил декорирани. Вратите обично имаат правоаголни горни греди. Можат да бидат поставени во лакот или прицврстени со триаголен или сигментален корниз. Отворите кои немаат врати се вообичаено заоблени и често имаат голем и декоративен темелник. Прозорците можат да бидат поврзани и поставени во рамките на еден полукружен лак.Може да имаат павоаголни горни греди и триаголни или сегментални корнизи кои често се користеле наизменично.
Архитектура на раната ренесанса Среќна околност е што Италија во почетокот на 15век има низа талентирани архитекти и уметници воодушевени од новата уметност. Поради тоа, ренесансата набругу ги добива своие архитектонски решенија.Раната ренесанса се појавува во Фиренца, каде што првите дела на новата уметност и архитектура, во извесна мера имаат средновековен карактер.Во овој период од 200години создадена е новата архитектура во Европа, која ќе извши влијание во голем дел од светот, оставајќи безброј објекти и уметнички дела.Архитектие во тој период ги имаат решено речиси сите проблеми што архитектурата можела да им ги постави, а врз основа на постојаните материјали и архитектонски елементи. Најчесто во употреба биле следниве: -материјали: камен, тула, дрво, малтер -конструктивни системи:ѕидови, столбови, лакови, сводови или рамни дрвени тавани.
Ѕидовите кон улицата имаат рустична обработка, која е најнагласена на приземјето и постепено се намалува на катовите. Прозорските отвори во приземјето имаат помали димензии од оние на катот, главно поради безбедносни причини од уличните немири. Во онликувањето на прозорските елемети постпено се воведува употерба на античка профилација. Тоа доаѓа до најголем израз при обликување на завршни венци и при обработка на фасадите кон атиум со столбови, архиволти и венци. Сето тоа покажува дека архитектурата на раната ренесанса се пробива низ декорацијата на просторот и масите, за да продолжи во синтеза на конструкција и просторно облкување.
Брунолески започнува да работи како скулптор, но по почетниот неуспех на конкурсот за северната врата на баптистериумот во Фиренца заминува на студиско патување во Рим , заедно со скулптурот Донатело. Таму тој ги применува и проучува античките објекти , за да ги прикаже верно, попатно го открива принципите на научната перспектива. П враќањето во Фиренца, Брунолески конкурира за проектирање и изведба на куполата на црквата Санта Марија дел Фјоре. На конкурсот го победува својот најголе конкурент, скулптор Гиберти.Нацрти за изведба на куполата имало и 50 години поано, но не бил решен проблемот со градењето. За негово решавање Брунолески предлага нова технологија на градење без скелиња.Конструкцијата н куполата е составена од сва слоја кои се толку вешто споени што меѓусебно се зајакнуваат.
На тој начин куполата е олесната, анејзината изведба е можна без масивни скелиња.Брунолески за подигање на конструктивните елемрни проектира специјални деигалки.Во 1429 Брунолески ја добива првата можност да гради целосно по свој нацрт. Семејсвото Медичи му порачува покрај старата романска црква Сан Лоренцо да догради сакритија, која тебало да послужи и како гробница на семејството Медичи. Преку овој објект Брунолески ја поткрепува својата поставка дека тајната на добрата архитектуре лежи во одредување на вистинскте пропорци.